Όλα τώρα.

Έχω την εντύπωση ότι τα βλέπουμε όλα. Κυριολεκτικά και μεταφορικά. Μεταφορικά γιατί, όντως μετά το μιλενιουμ μπήκαμε σε μια φάση που -κρίνοντας εκ των υστέρων πάντα- φαινόταν ότι θα κατέληγε σε κρίση. Μόνο που η κρίση είναι πολύ πιο βαθιά απ' ο,τι διαφαίνεται. Ειναι κρίση ιδεών. Το μόνο που φαίνεται να έχει ψυχή, ζωη, δυναμική είναι η τεχνολογία. Αντιλαμβάνεστε το οξύμωρο.

Με την δικτύωση υπάρχει τέτοια διακίνηση πληροφορίας που δεν αφήνει χώρο για ερωτηματικά, για μυστήριο. Όταν κάθε ερώτηση έχει μια άμεση απάντηση -google- τότε όλα τα ξέρουν όλοι. Σας θυμίζει κάτι αυτό; Μήπως το προπατορικό αμάρτημα; Αν το ξανασκεφτουμε ζούμε ξανά τους μύθους αντίστροφα.
Ο Πύργος της Βαβελ είναι το Ντουμπάι για παράδειγμα. Και το google το Μήλο της γνώσης. Αναμφίβολα κλείνει ένας κύκλος, κι επειδή η φύση δεν αλλάζει, δεν γίνεται να αλλάξει, το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να εκδικηθεί.
Όπως κάποτε.