Mια συνταρακτική δουλειά από την διαφημιστική ΜcCann Εrickson Πορτογαλίας για την Quercus μια μη κυβερνητική οργάνωση για την προστασία του περιβάλλοντος.
Καταπληκτικό!
Τα εύσημα στους:
Creative Directors: Diogo Anahory/José Carlos Bomtempo
Copy: Diogo Anahory
Art Director: José Carlos Bomtempo
TV Producer: Nuno Calado
Producers: Seagulls Fly - São Paulo, Brazil
1 Νοε 2008
31 Οκτ 2008
Ο Γ' Παγκοσμιος Πόλεμος...
...θα είναι ο Α' Κόσμιος Πόλεμος.
Πολύ κόσμια θα παταμε κουμπάκια και θα εξαπολύεται θάνατος.
Πολύ κόσμια θα παταμε κουμπάκια και θα εξαπολύεται θάνατος.
29 Οκτ 2008
Η ώρα είναι Ντώρα
Η κυβέρνηση πάει κατά διαόλου.
Χαίρομαι φυσικά, γιατί ποτέ δεν ήμουν από αυτούς
που πίστεψαν ότι ένας άνθρωπος που ρίχνει ένα σουτάκι
και σπάει το πόδι του θα μπορούσε ποτέ να "παίξει μπάλα" ως πρωθυπουργός. "Μα σχετίζονται αυτά;" θα πουν κάποιοι.
Αγαπητοί μου, η στοιχειώδης σύνεση!...
Εγώ είμαι 35 χρονών, 5 κιλά βαρύτερος απ'ό,τι πρέπει και αγύμναστος, άρα, όχι, δεν μπορώ να παίξω ποδόσφαιρο. Ο ανηψιός του εθνοπατέρα που είναι 45 χρονών, 20 κιλά βαρύτερος και γυμνάζει μόνο το σαγόνι... πού πάει;
Τέλος πάντων περασμένα ξεχασμένα είναι αυτά, περασμένος θα είναι κι αυτός σε λίγο καιρό, ξεχασμένος όμως δεν ξέρω αν θα είναι, μιας και τον έχει ρημάξει τον τόπο και εμείς οι Έλληνες, αυτούς που ρημάζουν τον τόπο καλύπτοντας τη συμμορία τους η οποία νεοπλουτίζει στις πλάτες μας, δεν τους ξεχνάμε. Τους θυμόμαστε
για πάντα και λέμε πόσο καλοί πρωθυπουργοί ήταν.
Πάντως οι μητσοτακικοί (κούφια η ώρα), πρέπει να τρίβουν τα χέρια τους... Μου το 'λεγε και κάποιος: Ήρθε η ώρα της Ντόρας. Μπορεί και να 'ναι έτσι. Μακάρι το κορίτσι, τόσα χρόνια έχει ξεροσταλιάσει στο περίμενε. Ελπίζω να φύγει γρήγορα πάντως από το Εξωτερικών, μπας και δούμε καμιά άσπρη μέρα.
Ντόρα... Πολύ ξενικό δεν είναι;
Και από πού βγαίνει στην τελική;
Θεοδώρα ίσως; Μάλλον.
Άρα γιατί Ντόρα κι όχι Δώρα;
Μήπως γιατί το Δώρα είναι πολύ promising;
Μήπως γιατί είναι πολύ λαϊκό, πολύ β';
Μήπως γιατί είναι γελοίο να περιμένεις δώρα απ' τη Ντόρα;
Δεν ξέρω, πάντως εγώ, το Δώρα,
το προτιμώ για την Ντόρα.
Της πάει ρε παιδί μου...
Έχει μια ξεκαρδιστική ειρωνία που σπάει τα ταμεία.
Για την Δώρα λοιπόν, έχω μια θεωρία η οποία -μετά από τους χειρισμούς και τα αποτελέσματα που έχει φέρει στα θέματα της εξωτερικής μας πολιτικής- επιβεβαιώνεται απόλυτα:
η Δώρα είναι κάτι σαν τον Πολύδωρα.
Ναι, ναι, σκεφτείτε το έτσι είναι:
Ο Πολύδωρας έχει αυτό το κάτι της Δώρας... πολύ.
Δηλαδή, κι αυτή μας τα λέει κάπως περίεργα...
Εντάξει δεν δίνει γαλόνια στρατηγού στον άνεμο, αλλά το παλεύει.
Από τη στιγμή που ανέλαβε Εξωτερικών δεν έμεινε κολυμπιθρόξυλο...
Εντάξει, δεν θρηνήσαμε θύματα, αλλά το παλεύει.
Να μην μακρυγορώ, εγώ νομίζω ότι είναι προφανείς οι ομοιότητες και γι' αυτό υποστηρίζω σθεναρά την αλλαγή του ονόματος ενός από τους δύο.
Είτε τη Ντόρα να την λένε Δώρα,
είτε τον Πολύδωρα να τον λεν Πολύντορα.
Ποιο από τα δύο είναι το σωστό να γίνει, δεν ξέρω...
εξαρτάται ποιος άρχισε πρώτος τις μαλακίες.
...............................................................
Και για να είμαστε ακόμα πιο σωστοί,
θα έπρεπε η Ντόρα να λέγεται Μπόρα,
και ο Πολύδωρας να εξοριστεί μακριά, π.χ. στα Μπόρα-Μπόρα.
Χαίρομαι φυσικά, γιατί ποτέ δεν ήμουν από αυτούς
που πίστεψαν ότι ένας άνθρωπος που ρίχνει ένα σουτάκι
και σπάει το πόδι του θα μπορούσε ποτέ να "παίξει μπάλα" ως πρωθυπουργός. "Μα σχετίζονται αυτά;" θα πουν κάποιοι.
Αγαπητοί μου, η στοιχειώδης σύνεση!...
Εγώ είμαι 35 χρονών, 5 κιλά βαρύτερος απ'ό,τι πρέπει και αγύμναστος, άρα, όχι, δεν μπορώ να παίξω ποδόσφαιρο. Ο ανηψιός του εθνοπατέρα που είναι 45 χρονών, 20 κιλά βαρύτερος και γυμνάζει μόνο το σαγόνι... πού πάει;
Τέλος πάντων περασμένα ξεχασμένα είναι αυτά, περασμένος θα είναι κι αυτός σε λίγο καιρό, ξεχασμένος όμως δεν ξέρω αν θα είναι, μιας και τον έχει ρημάξει τον τόπο και εμείς οι Έλληνες, αυτούς που ρημάζουν τον τόπο καλύπτοντας τη συμμορία τους η οποία νεοπλουτίζει στις πλάτες μας, δεν τους ξεχνάμε. Τους θυμόμαστε
για πάντα και λέμε πόσο καλοί πρωθυπουργοί ήταν.
Πάντως οι μητσοτακικοί (κούφια η ώρα), πρέπει να τρίβουν τα χέρια τους... Μου το 'λεγε και κάποιος: Ήρθε η ώρα της Ντόρας. Μπορεί και να 'ναι έτσι. Μακάρι το κορίτσι, τόσα χρόνια έχει ξεροσταλιάσει στο περίμενε. Ελπίζω να φύγει γρήγορα πάντως από το Εξωτερικών, μπας και δούμε καμιά άσπρη μέρα.
Ντόρα... Πολύ ξενικό δεν είναι;
Και από πού βγαίνει στην τελική;
Θεοδώρα ίσως; Μάλλον.
Άρα γιατί Ντόρα κι όχι Δώρα;
Μήπως γιατί το Δώρα είναι πολύ promising;
Μήπως γιατί είναι πολύ λαϊκό, πολύ β';
Μήπως γιατί είναι γελοίο να περιμένεις δώρα απ' τη Ντόρα;
Δεν ξέρω, πάντως εγώ, το Δώρα,
το προτιμώ για την Ντόρα.
Της πάει ρε παιδί μου...
Έχει μια ξεκαρδιστική ειρωνία που σπάει τα ταμεία.
Για την Δώρα λοιπόν, έχω μια θεωρία η οποία -μετά από τους χειρισμούς και τα αποτελέσματα που έχει φέρει στα θέματα της εξωτερικής μας πολιτικής- επιβεβαιώνεται απόλυτα:
η Δώρα είναι κάτι σαν τον Πολύδωρα.
Ναι, ναι, σκεφτείτε το έτσι είναι:
Ο Πολύδωρας έχει αυτό το κάτι της Δώρας... πολύ.
Δηλαδή, κι αυτή μας τα λέει κάπως περίεργα...
Εντάξει δεν δίνει γαλόνια στρατηγού στον άνεμο, αλλά το παλεύει.
Από τη στιγμή που ανέλαβε Εξωτερικών δεν έμεινε κολυμπιθρόξυλο...
Εντάξει, δεν θρηνήσαμε θύματα, αλλά το παλεύει.
Να μην μακρυγορώ, εγώ νομίζω ότι είναι προφανείς οι ομοιότητες και γι' αυτό υποστηρίζω σθεναρά την αλλαγή του ονόματος ενός από τους δύο.
Είτε τη Ντόρα να την λένε Δώρα,
είτε τον Πολύδωρα να τον λεν Πολύντορα.
Ποιο από τα δύο είναι το σωστό να γίνει, δεν ξέρω...
εξαρτάται ποιος άρχισε πρώτος τις μαλακίες.
...............................................................
Και για να είμαστε ακόμα πιο σωστοί,
θα έπρεπε η Ντόρα να λέγεται Μπόρα,
και ο Πολύδωρας να εξοριστεί μακριά, π.χ. στα Μπόρα-Μπόρα.
15 Οκτ 2008
The Palestinian Representative's Speech at the UN
"Before beginning my talk I want to tell you something about Moses. When he struck the rock and it brought forth water,
he thought, "What a good opportunity to have a bath!"
He removed his clothes, put them aside on the rock and entered the water. When he got out and wanted to dress,
his clothes had vanished. An Israeli had stolen them."
The Israeli representative jumped up furiously and shouted,
"What are you talking about?
The Israelis weren't there then."
The Palestinian representative smiled and said:
"And now that we have made that clear,
I will begin my speech."
Για την αντιγραφή,
Σώσον Κύριε τον λαό σου...
...και ευλόγησον την κληρονομίαν μου.
Αυτόν τον καιρό κυκλοφορεί ένα mail στο οποίο καταγράφονται τα προσωπικά αντικείμενα που βρίσκονταν στο σπίτι του Χριστόδουλου.
Αντιγράφω:
600 ζεύγη χρυσά ή αργυρά μανικετόκουμπα. Απ' αυτά τα 140 ζευγάρια έχουν διαμάντια και μερικά έχουν ζαφείρια.
Πάνω από 100 πολύτιμα χρυσά και αργυρά στυλό και πέννες ανεκτίμητης αξίας.
Πάρα πολλοί χρυσοί και αργυροί σταυροί ευλογίας με πολύτιμα πετράδια.
Πολλές αρχαίες εικόνες.
30.000 ευρώ και 9 χρυσές λίρες σε φάκελο για τον π. Θωμά Συνοδινό.
Ένας μεγάλος πολυτιμότατος πολυέλαιος Baccarat αξίας 50.000.ευρώ η ανώτερη φίρμα στον κόσμο.
Καναπέδες και πολυθρόνες του σαλονιού, των γραφείων και των δωματίων από τις δυό ακριβότερες φίρμες του κόσμου Versace και Armani.
Μεταξωτές κουρτίνες πολυτιμότατες από τις καλλίτερες φίρμες στον κόσμο σε όλο το ανάκτορο.
Εκατοντάδες λευκά πουκάμισα, τα περισσότερa μεταξωτά.
Εκατοντάδες μαύρα παντελόνια πανάκριβα.
Εκατοντάδες ζεύγη παπουτσιών όλα από τις δυό ακριβώτερες φίρμες του κόσμου Sebago και Church' s, απ' αυτά που φορούν μόνο οι Άγγλοι πρίγκηπες, λόρδοι και άλλοι αριστοκράτες. Ο Χριστόδουλος φορούσε μόνο τέτοια παπούτσια, που το κάθε ζεύγος τιμάται πάνω από 1.000 χίλια ευρώ. ( Όταν ανατράπηκε ο δικτάτωρ των Φιλιππίνων Μάρκος, βρέθηκε ότι η γυναίκα του είχε 80 ζεύγη παπουτσιών, ακριβά βέβαια αλλά συνηθισμένα).
Τρείς δεκάδες σέτ με καθημερινά δεσποτικά άμφια.
50 επίσημες και μεγαλοπρεπείς αρχιερατικές στολές αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ η κάθε μία.
12 στέμματα ( μίτρες ) από χρυσό και πολυτίμους λίθους αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ το καθένα. Κυρίως έχουν διαμάντια.
100 εγκόλπια χρυσά και γεμάτα πολυτίμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ζαφείρια, αξίας 100.000 ευρώ το καθένα.
200 εγκόλπιοι σταυροί ίσης αξίας και παρόμοιας διακοσμήσεως ο καθένας.
25 ποιμαντορικές ράβδοι (πατερίτσες) χρυσές και αργυρές και ελεφάντινες (φιλντισένιες) γεμάτες πολυτίμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ρουμπίνια, αξίας κατά μέσον όρο 100.000 ευρώ η κάθε μία.
40 απλές αργυρές ράβδοι (βακτηρίες, μπαστούνια) με ημιπολυτίμους λίθους, αξίας 20.000 ευρώ η κάθε μία.
Δύο υπερπολύτιμα δισκοπότηρα χρυσά, σκαλιστά έργα τέχνης, με πολυτίμους λίθους, δώρα το ένα του Βαρθολομαίου και το άλλο του πάπα Ρώμης Βενεδίκτου.
Δεκάδες χρυσά και αργυρά κηροπήγια (δικηροτρίκηρα).
Δεκάδες χρυσά και αργυρά επιτραπέζια κηροπήγια με πολυτίμους λίθους..
Πολλές δεκάδες αργυροί δίσκοι σερβιρίσματος και κεράσματος.
Δεκάδες αργυρές φρουτιέρες.
Εκατοντάδες δωδεκάδων ποτήρια αργυρά και κρυστάλλινα υψηλής αξίας.
Εκατοντάδες πανάκριβα αργυρά κρυστάλλινα και πορσελάνινα σερβίτσια ανυπολόγιστης αξίας.
Εκατοντάδες δωδεκάδες πανάκριβα χρυσά και αργυρά κουταλομαχαιροπήρουνα φίρμας Christofie.
Εκατοντάδες πορσελάνινες δωδεκάδες πιάτων.Εκατοντάδες πορσελάνινες και αργυρές πιατέλλες.
Βαρύτιμες μεταξωτές κουρτίνες σε όλο το ανάκτορο.
Εκατοντάδες ζεύγη μεταξωτές μπιζάμες.
Δεκάδες μεταξωτές κλινοστρωμνές και μαξιλάρια.
Τέσσερες ζωγραφικοί πίνακες αμύθητης αξίας που ανήκουν στο Μουσείο Μπενάκη και τους νοίκιαζε με μηνιαίο μίσθωμα που του καθενός η αξία είναι όσο τα μηνιαία μισθώματα τριών μεγάλων και πολυτελών ρετιρέ.
Έξι γκραβούρες με πανάκριβο μηνιαίο μίσθωμα από το ίδιο Μουσείο.
Πάρα πολλά και πανάκριβα έπιπλα από πολύτιμα ξύλα υφάσματα μέταλλα και γυαλιά, φτιαγμένα από τις 4 μεγαλύτερες και ακριβώτερες φίρμες στον κόσμο.
Τα αρχιτεκτονικά σχέδια για δύο βίλλες-ανάκτορα του Χριστοδούλου, για να ξεκουράζεται, που θα κτίζονταν σε τεράστια οικόπεδά του πανύψηλης αξίας, ένα στην Ερμιονίδα και ένα στον Άγιο Ιωάννη Θεολόγο σε πανέμορφες τοποθεσίες.
Ένα τεράστιο ποσό (πολλά εκατομμύρια ευρώ ), για να κτιστή ειδικό μουσείο με την επωνυμία «Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος», για να φυλάγωνται και να εκτίθενται εκεί σε κοινή θέα οι στολές, οι μίτρες, οι πατερίτσες, και όλα τα λειτουργικά και μη λειτουργικά κοσμήματα και σκεύη του Χριστόδουλου στους αιώνες των αιώνων, μαζί και με τα έξοδα συντηρήσεως τόσο του μουσείου όσο και των εκθεμάτων, και με τους μισθούς των υπαλλήλων του μουσείου.
Πέρα από την αφέλεια ή την υπερβολή που μπορεί να διακρίνει κάποιος στη διατύπωση του άρθρου, νομίζω ότι όλα αυτά δεν απέχουν και πολύ από την αλήθεια.
Ό,τι έγινε-έγινε με τον "Χριστόδουλό μας" όμως, πιστεύω ότι του το πλήρωσε ο Θεός, το θέμα τώρα είναι ο Εφραίμ: θα τον περιμένουμε να πεθάνει για να διαπιστωθεί η χλιδή που περιβάλει τον -κατ' όνομα- μοναστικό του βίο ή επιτέλους θα αναλάβει κάποιος εισαγγελέας να διερευνήσει εαν έχει προσωπική περιουσία και από τι αποτελείται;
Αμήν!
.
Αυτόν τον καιρό κυκλοφορεί ένα mail στο οποίο καταγράφονται τα προσωπικά αντικείμενα που βρίσκονταν στο σπίτι του Χριστόδουλου.
Αντιγράφω:
600 ζεύγη χρυσά ή αργυρά μανικετόκουμπα. Απ' αυτά τα 140 ζευγάρια έχουν διαμάντια και μερικά έχουν ζαφείρια.
Πάνω από 100 πολύτιμα χρυσά και αργυρά στυλό και πέννες ανεκτίμητης αξίας.
Πάρα πολλοί χρυσοί και αργυροί σταυροί ευλογίας με πολύτιμα πετράδια.
Πολλές αρχαίες εικόνες.
30.000 ευρώ και 9 χρυσές λίρες σε φάκελο για τον π. Θωμά Συνοδινό.
Ένας μεγάλος πολυτιμότατος πολυέλαιος Baccarat αξίας 50.000.ευρώ η ανώτερη φίρμα στον κόσμο.
Καναπέδες και πολυθρόνες του σαλονιού, των γραφείων και των δωματίων από τις δυό ακριβότερες φίρμες του κόσμου Versace και Armani.
Μεταξωτές κουρτίνες πολυτιμότατες από τις καλλίτερες φίρμες στον κόσμο σε όλο το ανάκτορο.
Εκατοντάδες λευκά πουκάμισα, τα περισσότερa μεταξωτά.
Εκατοντάδες μαύρα παντελόνια πανάκριβα.
Εκατοντάδες ζεύγη παπουτσιών όλα από τις δυό ακριβώτερες φίρμες του κόσμου Sebago και Church' s, απ' αυτά που φορούν μόνο οι Άγγλοι πρίγκηπες, λόρδοι και άλλοι αριστοκράτες. Ο Χριστόδουλος φορούσε μόνο τέτοια παπούτσια, που το κάθε ζεύγος τιμάται πάνω από 1.000 χίλια ευρώ. ( Όταν ανατράπηκε ο δικτάτωρ των Φιλιππίνων Μάρκος, βρέθηκε ότι η γυναίκα του είχε 80 ζεύγη παπουτσιών, ακριβά βέβαια αλλά συνηθισμένα).
Τρείς δεκάδες σέτ με καθημερινά δεσποτικά άμφια.
50 επίσημες και μεγαλοπρεπείς αρχιερατικές στολές αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ η κάθε μία.
12 στέμματα ( μίτρες ) από χρυσό και πολυτίμους λίθους αξίας κατά μέσον όρο 300.000 ευρώ το καθένα. Κυρίως έχουν διαμάντια.
100 εγκόλπια χρυσά και γεμάτα πολυτίμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ζαφείρια, αξίας 100.000 ευρώ το καθένα.
200 εγκόλπιοι σταυροί ίσης αξίας και παρόμοιας διακοσμήσεως ο καθένας.
25 ποιμαντορικές ράβδοι (πατερίτσες) χρυσές και αργυρές και ελεφάντινες (φιλντισένιες) γεμάτες πολυτίμους λίθους, κυρίως διαμάντια και ρουμπίνια, αξίας κατά μέσον όρο 100.000 ευρώ η κάθε μία.
40 απλές αργυρές ράβδοι (βακτηρίες, μπαστούνια) με ημιπολυτίμους λίθους, αξίας 20.000 ευρώ η κάθε μία.
Δύο υπερπολύτιμα δισκοπότηρα χρυσά, σκαλιστά έργα τέχνης, με πολυτίμους λίθους, δώρα το ένα του Βαρθολομαίου και το άλλο του πάπα Ρώμης Βενεδίκτου.
Δεκάδες χρυσά και αργυρά κηροπήγια (δικηροτρίκηρα).
Δεκάδες χρυσά και αργυρά επιτραπέζια κηροπήγια με πολυτίμους λίθους..
Πολλές δεκάδες αργυροί δίσκοι σερβιρίσματος και κεράσματος.
Δεκάδες αργυρές φρουτιέρες.
Εκατοντάδες δωδεκάδων ποτήρια αργυρά και κρυστάλλινα υψηλής αξίας.
Εκατοντάδες πανάκριβα αργυρά κρυστάλλινα και πορσελάνινα σερβίτσια ανυπολόγιστης αξίας.
Εκατοντάδες δωδεκάδες πανάκριβα χρυσά και αργυρά κουταλομαχαιροπήρουνα φίρμας Christofie.
Εκατοντάδες πορσελάνινες δωδεκάδες πιάτων.Εκατοντάδες πορσελάνινες και αργυρές πιατέλλες.
Βαρύτιμες μεταξωτές κουρτίνες σε όλο το ανάκτορο.
Εκατοντάδες ζεύγη μεταξωτές μπιζάμες.
Δεκάδες μεταξωτές κλινοστρωμνές και μαξιλάρια.
Τέσσερες ζωγραφικοί πίνακες αμύθητης αξίας που ανήκουν στο Μουσείο Μπενάκη και τους νοίκιαζε με μηνιαίο μίσθωμα που του καθενός η αξία είναι όσο τα μηνιαία μισθώματα τριών μεγάλων και πολυτελών ρετιρέ.
Έξι γκραβούρες με πανάκριβο μηνιαίο μίσθωμα από το ίδιο Μουσείο.
Πάρα πολλά και πανάκριβα έπιπλα από πολύτιμα ξύλα υφάσματα μέταλλα και γυαλιά, φτιαγμένα από τις 4 μεγαλύτερες και ακριβώτερες φίρμες στον κόσμο.
Τα αρχιτεκτονικά σχέδια για δύο βίλλες-ανάκτορα του Χριστοδούλου, για να ξεκουράζεται, που θα κτίζονταν σε τεράστια οικόπεδά του πανύψηλης αξίας, ένα στην Ερμιονίδα και ένα στον Άγιο Ιωάννη Θεολόγο σε πανέμορφες τοποθεσίες.
Ένα τεράστιο ποσό (πολλά εκατομμύρια ευρώ ), για να κτιστή ειδικό μουσείο με την επωνυμία «Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος», για να φυλάγωνται και να εκτίθενται εκεί σε κοινή θέα οι στολές, οι μίτρες, οι πατερίτσες, και όλα τα λειτουργικά και μη λειτουργικά κοσμήματα και σκεύη του Χριστόδουλου στους αιώνες των αιώνων, μαζί και με τα έξοδα συντηρήσεως τόσο του μουσείου όσο και των εκθεμάτων, και με τους μισθούς των υπαλλήλων του μουσείου.
Πέρα από την αφέλεια ή την υπερβολή που μπορεί να διακρίνει κάποιος στη διατύπωση του άρθρου, νομίζω ότι όλα αυτά δεν απέχουν και πολύ από την αλήθεια.
Ό,τι έγινε-έγινε με τον "Χριστόδουλό μας" όμως, πιστεύω ότι του το πλήρωσε ο Θεός, το θέμα τώρα είναι ο Εφραίμ: θα τον περιμένουμε να πεθάνει για να διαπιστωθεί η χλιδή που περιβάλει τον -κατ' όνομα- μοναστικό του βίο ή επιτέλους θα αναλάβει κάποιος εισαγγελέας να διερευνήσει εαν έχει προσωπική περιουσία και από τι αποτελείται;
Αμήν!
.
22 Σεπ 2008
1 Σεπ 2008
Κάτσε κάτω...
...από τη Μπάρακ.
Ο Μπάρακ Ομπάμα μπαίνει στην τελική ευθεία.
Του ευχόμαστε να αντέξει ως το τέλος.
Ότι και να γίνει πάντως είναι ο 2ος -μετά τον Kennedy- πρόεδρος αυτού του απέχθνους (απεχθούς έθνους) που δεν κάνει απλώς μία προεκλογική εκστρατεία... Ιδρύει κίνημα (λέμε τώρα...).
Respect.
Ο Μπάρακ Ομπάμα μπαίνει στην τελική ευθεία.
Του ευχόμαστε να αντέξει ως το τέλος.
Ότι και να γίνει πάντως είναι ο 2ος -μετά τον Kennedy- πρόεδρος αυτού του απέχθνους (απεχθούς έθνους) που δεν κάνει απλώς μία προεκλογική εκστρατεία... Ιδρύει κίνημα (λέμε τώρα...).
Respect.
29 Αυγ 2008
Απλίπλοκα
Διάβαζα στον MasterPCM (βλέπε δίπλα "Den Vrika") στο post "Νόμοι"
μια παράθεση από -τι άλλο;- νόμους.
Κάποιους νόμους τους αναγνώρισα. Πρόκειται για τους νόμους του Μέρφυ, το λέει κιόλας ο άνθρωπος. Κάποιους άλλους δεν τους ήξερα. Ή τους έχει γράψει ο ίδιος (τα σέβη μου) ή έχει έχει μπει σε αυτή την επίπονη διαδικασία που μαζεύεις και μαζεύεις ατάκες, σκέψεις και γραπτά άλλων για να τα συγκεντρώσεις όλα μαζί και να τα βρούν οι αναγνώστες έτοιμα και τακτοποιημένα.
Παρένθεση, στην περίπτωση όπου παραθέτεις πράγματα που έχεις διαβάσει και σου αρέσουν, αυτούσια παρμένα ή ελάχιστα παραλαγμένα, υπάρχουν κάποιοι αναγνώστες που σου γράφουν στα σχόλια το ηλίθιο:
"Δεν είναι δικά σου".
"Δεν είναι δικά μου? Τι λε ρε μόρτη?... Σοβαρά? "
Τι σχόλιο είναι αυτό δηλαδή; Μου λέει κάτι που δεν ξέρω αυτός τώρα;
Μου έχει τύχει, έχω απορρήσει και έχω απενεργοποιήσει τα σχόλια. Δεν θέλω να με διαβάζουν ηλίθιοι, κι αν με διαβάζουν, δεν θέλω να το ξέρω. Κλείνει η παρένθεση.
Στο post λοιπόν διάβασα κάτι που πολύ με έχει απασχολήσει στο παρελθόν ως σκέψη και ποτέ δεν είχα καταφέρει να διατυπώσω. Εκεί λοιπόν διάβασα την πιο απλή και σαφή διατύπωση:
"Είναι απλό να κάνεις τα πράγματα περίπλοκα
αλλά περίπλοκο να κάνεις τα πράγματα απλά."
Αυτό είναι. Ο τέλειος ορισμός.
Ορισμός τίνος θα μου πεις. "Των πάντων" είναι η απάντηση.
Του δημοσίου κατ' αρχάς αλλά προτιμώ να μην επεκταθώ γιατί θέλω να μιλήσω για μία άλλη, τρίτη περίπτωση.
Τότε που τα πράγματα δεν είναι απλά,
αλλά δεν είναι και περίπλοκα.
Είναι απλίπλοκα.
Ας πάρουμε μια διαφημιστική εταιρεία.
Η εταιρεία έχει πελάτες και οι πελάτες το έχουν το κουσούρι αυτό.
Κάνουν τα απλά, περίπλοκα.
Από ό,τι έχω διαπιστώσει, αυτός είναι ο ρόλος κάθε είδους πελάτη.
Δεν ξέρω, ίσως νιώθουν ξεχωριστοί και ιδιαίτεροι όταν ζητούν
ένα μπερδεμένο πράγμα που ούτε ο ίδιοι καταλαβαίνουν τι είναι.
Όλα τα πράγματα είναι απλά κατά βάση, εκτός από αυτά που δεν έχουν ξαναγίνει. Αν όμως κάτι δεν έχει γίνει ξανά, δεν πρόκειται να στο ζητήσει κανένας, απλά γιατί δεν το γνωρίζει.
Οι δουλειές ή οι υπηρεσίες που ζητούν οι πελάτες από μία διαφημιστική εταιρεία, είναι απλές κατά βάθος γιατί έχουν ξαναγίνει. Και δεν υπάρχει κάτι κακό σε αυτό, αρκεί οι λύσεις που δίνουν οι διαφημιστικές εταιρείες (βλ. ιδέες) να ΜΗΝ έχουν ξαναγίνει. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν ο τάχαμουσουπερντουπερ brand manager (βλ.πελάτης) δεν θέλει να σου πει να κάνεις κάτι σαν αυτό που έκανε ο ανταγωνιστής του αλλά θέλει να το παίξει ο Κλαούσεβιτς του marketing χωρίς να έχει το ταλέντο. Τότε γίνεται το εξής: σου λέει ότι του ήρθε "μια τρομερή ιδέα", μια "στρατηγική κίνηση" κι ένα σωρό κουραφέξαλα, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για κάτι που έχει κάνει κάποιος άλλος, το έχει πάρει και το έχει περιπλέξει όσο μπορεί προκειμένου να το καμουφλάρει και να μην καταλάβει κανείς ότι πρόκειται για κάτι ξένο. Φυσικά τα καταφέρνει, αφού όχι μόνο δεν καταλαβαίνει κανείς ότι πρόκειται για κλεμμένη ιδέα, αλλά δεν καταλαβαίνει κανείς... τίποτα.
Στη συνέχεια το λέει στη διαφημιστική και περιμένει το χειροκρότημα. Φυσικά το ακούει γιατί σε κάθε διαφημιστική υπάρχουν κάτι καλοί άνθρωποι που δουλειά τους είναι να μιλούν με τους πελάτες χωρίς να τους στεναχωρούν. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι είναι το client service το λεγόμενο.Ένας ακόμα ρόλος τους είναι να πάρουν αυτό το μπερδεμένο πράγμα που τους έχει πει ο πελάτης, να το μπερδέψουν ακόμα περισσότερο και να ζητήσουν να διεκπεραιωθεί.
Αυτό που γίνεται συνήθως από τους ανθρώπους που θα διεκπεραιώσουν τη δουλειά είναι να λαμβάνουν σοβαρά υπ' όψιν τους όλα αυτά τα δεδομένα, να μην βγάζουν καμία μα καμία άκρη και τελικά να κάνουν ό,τι τους κατέβει δηλ. κάτι έξυπνο, απλό και όμορφο. Η ειρωνία είναι ότι συνήθως, όλοι θα πουν πως ακριβώς αυτό ζητάει ο πελάτης και η αποκορύφωση είναι ότι ο πελάτης θα συμφωνήσει μαζί τους. Έτσι και η δουλειά έχει γίνει και όλοι τούς έχουν κοροϊδέψει όλους και κανείς δεν έχει καταλάβει τι, πώς και γιατί.
Βέβαια υπάρχουν και λογικοί άνθρωποι. Αυτοι που τη μυρίζονται τη δουλειά από την αρχή -λόγω εμπειρίας ή ευφυίας- και μπορούν να διακρίνουν ότι το ζητούμενο είναι απλό κι ότι κάποιος το έχει μπερδέψει στην πορεία. Η λύση σε αυτή την περίπτωση θα είναι επίσης έξυπνη, απλή και όμορφη. Εδώ όμως υπάρχει κάτι περίπλοκο κι αυτό είναι το "τι, πώς και γιατί". Oι λόγοι δηλαδή για τους οποίους έχει γίνει τόσο έξυπνη, απλή και όμορφη δουλειά. Εκεί πρέπει να μπερδέψεις τον πελάτη για να μην καταλάβει ότι έχεις καταλάβει τι έχει κάνει. Όσο λοιπόν πιο περίπλοκα τα πεις για να δικαιολογήσεις το απλόν της λύσεως, τόσο καλύτερα.
Αυτή είναι η περίπτωση όπου τα απλά έχουν γίνει περίπλοκα
κι επειδή δε γίνεται να ξαναγίνουν απλά,
γίνονται... απλίπλοκα.
Και η ζωή συνεχίζεται.
Για κάποιους απλά.
για άλλους περίπλοκα,
για κάποιους άλλους... απλίπλοκα.
μια παράθεση από -τι άλλο;- νόμους.
Κάποιους νόμους τους αναγνώρισα. Πρόκειται για τους νόμους του Μέρφυ, το λέει κιόλας ο άνθρωπος. Κάποιους άλλους δεν τους ήξερα. Ή τους έχει γράψει ο ίδιος (τα σέβη μου) ή έχει έχει μπει σε αυτή την επίπονη διαδικασία που μαζεύεις και μαζεύεις ατάκες, σκέψεις και γραπτά άλλων για να τα συγκεντρώσεις όλα μαζί και να τα βρούν οι αναγνώστες έτοιμα και τακτοποιημένα.
Παρένθεση, στην περίπτωση όπου παραθέτεις πράγματα που έχεις διαβάσει και σου αρέσουν, αυτούσια παρμένα ή ελάχιστα παραλαγμένα, υπάρχουν κάποιοι αναγνώστες που σου γράφουν στα σχόλια το ηλίθιο:
"Δεν είναι δικά σου".
"Δεν είναι δικά μου? Τι λε ρε μόρτη?... Σοβαρά? "
Τι σχόλιο είναι αυτό δηλαδή; Μου λέει κάτι που δεν ξέρω αυτός τώρα;
Μου έχει τύχει, έχω απορρήσει και έχω απενεργοποιήσει τα σχόλια. Δεν θέλω να με διαβάζουν ηλίθιοι, κι αν με διαβάζουν, δεν θέλω να το ξέρω. Κλείνει η παρένθεση.
Στο post λοιπόν διάβασα κάτι που πολύ με έχει απασχολήσει στο παρελθόν ως σκέψη και ποτέ δεν είχα καταφέρει να διατυπώσω. Εκεί λοιπόν διάβασα την πιο απλή και σαφή διατύπωση:
"Είναι απλό να κάνεις τα πράγματα περίπλοκα
αλλά περίπλοκο να κάνεις τα πράγματα απλά."
Αυτό είναι. Ο τέλειος ορισμός.
Ορισμός τίνος θα μου πεις. "Των πάντων" είναι η απάντηση.
Του δημοσίου κατ' αρχάς αλλά προτιμώ να μην επεκταθώ γιατί θέλω να μιλήσω για μία άλλη, τρίτη περίπτωση.
Τότε που τα πράγματα δεν είναι απλά,
αλλά δεν είναι και περίπλοκα.
Είναι απλίπλοκα.
Ας πάρουμε μια διαφημιστική εταιρεία.
Η εταιρεία έχει πελάτες και οι πελάτες το έχουν το κουσούρι αυτό.
Κάνουν τα απλά, περίπλοκα.
Από ό,τι έχω διαπιστώσει, αυτός είναι ο ρόλος κάθε είδους πελάτη.
Δεν ξέρω, ίσως νιώθουν ξεχωριστοί και ιδιαίτεροι όταν ζητούν
ένα μπερδεμένο πράγμα που ούτε ο ίδιοι καταλαβαίνουν τι είναι.
Όλα τα πράγματα είναι απλά κατά βάση, εκτός από αυτά που δεν έχουν ξαναγίνει. Αν όμως κάτι δεν έχει γίνει ξανά, δεν πρόκειται να στο ζητήσει κανένας, απλά γιατί δεν το γνωρίζει.
Οι δουλειές ή οι υπηρεσίες που ζητούν οι πελάτες από μία διαφημιστική εταιρεία, είναι απλές κατά βάθος γιατί έχουν ξαναγίνει. Και δεν υπάρχει κάτι κακό σε αυτό, αρκεί οι λύσεις που δίνουν οι διαφημιστικές εταιρείες (βλ. ιδέες) να ΜΗΝ έχουν ξαναγίνει. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν ο τάχαμουσουπερντουπερ brand manager (βλ.πελάτης) δεν θέλει να σου πει να κάνεις κάτι σαν αυτό που έκανε ο ανταγωνιστής του αλλά θέλει να το παίξει ο Κλαούσεβιτς του marketing χωρίς να έχει το ταλέντο. Τότε γίνεται το εξής: σου λέει ότι του ήρθε "μια τρομερή ιδέα", μια "στρατηγική κίνηση" κι ένα σωρό κουραφέξαλα, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για κάτι που έχει κάνει κάποιος άλλος, το έχει πάρει και το έχει περιπλέξει όσο μπορεί προκειμένου να το καμουφλάρει και να μην καταλάβει κανείς ότι πρόκειται για κάτι ξένο. Φυσικά τα καταφέρνει, αφού όχι μόνο δεν καταλαβαίνει κανείς ότι πρόκειται για κλεμμένη ιδέα, αλλά δεν καταλαβαίνει κανείς... τίποτα.
Στη συνέχεια το λέει στη διαφημιστική και περιμένει το χειροκρότημα. Φυσικά το ακούει γιατί σε κάθε διαφημιστική υπάρχουν κάτι καλοί άνθρωποι που δουλειά τους είναι να μιλούν με τους πελάτες χωρίς να τους στεναχωρούν. Αυτοί οι καλοί άνθρωποι είναι το client service το λεγόμενο.Ένας ακόμα ρόλος τους είναι να πάρουν αυτό το μπερδεμένο πράγμα που τους έχει πει ο πελάτης, να το μπερδέψουν ακόμα περισσότερο και να ζητήσουν να διεκπεραιωθεί.
Αυτό που γίνεται συνήθως από τους ανθρώπους που θα διεκπεραιώσουν τη δουλειά είναι να λαμβάνουν σοβαρά υπ' όψιν τους όλα αυτά τα δεδομένα, να μην βγάζουν καμία μα καμία άκρη και τελικά να κάνουν ό,τι τους κατέβει δηλ. κάτι έξυπνο, απλό και όμορφο. Η ειρωνία είναι ότι συνήθως, όλοι θα πουν πως ακριβώς αυτό ζητάει ο πελάτης και η αποκορύφωση είναι ότι ο πελάτης θα συμφωνήσει μαζί τους. Έτσι και η δουλειά έχει γίνει και όλοι τούς έχουν κοροϊδέψει όλους και κανείς δεν έχει καταλάβει τι, πώς και γιατί.
Βέβαια υπάρχουν και λογικοί άνθρωποι. Αυτοι που τη μυρίζονται τη δουλειά από την αρχή -λόγω εμπειρίας ή ευφυίας- και μπορούν να διακρίνουν ότι το ζητούμενο είναι απλό κι ότι κάποιος το έχει μπερδέψει στην πορεία. Η λύση σε αυτή την περίπτωση θα είναι επίσης έξυπνη, απλή και όμορφη. Εδώ όμως υπάρχει κάτι περίπλοκο κι αυτό είναι το "τι, πώς και γιατί". Oι λόγοι δηλαδή για τους οποίους έχει γίνει τόσο έξυπνη, απλή και όμορφη δουλειά. Εκεί πρέπει να μπερδέψεις τον πελάτη για να μην καταλάβει ότι έχεις καταλάβει τι έχει κάνει. Όσο λοιπόν πιο περίπλοκα τα πεις για να δικαιολογήσεις το απλόν της λύσεως, τόσο καλύτερα.
Αυτή είναι η περίπτωση όπου τα απλά έχουν γίνει περίπλοκα
κι επειδή δε γίνεται να ξαναγίνουν απλά,
γίνονται... απλίπλοκα.
Και η ζωή συνεχίζεται.
Για κάποιους απλά.
για άλλους περίπλοκα,
για κάποιους άλλους... απλίπλοκα.
27 Αυγ 2008
Deadlines
Συνεχώς δουλεύουμε με deadlines.
"Τότε πρέπει να γίνει αυτό" λέει το brief από τον πελάτη και τρέχουμε όλοι προκειμένου να τον εξυπηρετήσουμε.
Μεταφέροντας αυτή τη σχέση σε ένα θεολογικό επίπεδο, αναρωτιέμαι:
To deadline των 7 ημερών ποιος το έδωσε στον Θεό?
Ποιος έβαλε το brief?
Ποιος είναι ο πελάτης?
Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα ασφαλώς, πάντως επιβεβαιώνεται για ακόμα μία φορά ότι ο πελάτης...
είναι πάνω από όλα.
"Τότε πρέπει να γίνει αυτό" λέει το brief από τον πελάτη και τρέχουμε όλοι προκειμένου να τον εξυπηρετήσουμε.
Μεταφέροντας αυτή τη σχέση σε ένα θεολογικό επίπεδο, αναρωτιέμαι:
To deadline των 7 ημερών ποιος το έδωσε στον Θεό?
Ποιος έβαλε το brief?
Ποιος είναι ο πελάτης?
Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα ασφαλώς, πάντως επιβεβαιώνεται για ακόμα μία φορά ότι ο πελάτης...
είναι πάνω από όλα.
22 Ιουλ 2008
Rapers
Η έγκυος γυναίκα raper λέει στον raper άντρα της:
"Άντρα μου σε λίγο καιρό γεννάω το παιδί μας
και δεν ξέρουμε αν είναι αγόρι ή κορίτσι...
Δεν μου έχεις πει τόσο καιρό, εσύ τι θέλεις;"
Aπάντηση:
"Yo!"
"Άντρα μου σε λίγο καιρό γεννάω το παιδί μας
και δεν ξέρουμε αν είναι αγόρι ή κορίτσι...
Δεν μου έχεις πει τόσο καιρό, εσύ τι θέλεις;"
Aπάντηση:
"Yo!"
21 Ιουλ 2008
Ουφο
Έτσι και αρχίσει να μιλάει μια γυναίκα δεν ακούει τίποτα.
Δεν έχει νόημα να πεις κάτι.
Αυτή θα πει αυτά που έχει να πει, ανεξάρτητα
με αυτά που της λες εσύ κατά τη διάρκεια.
Ο γυναικείος μονόλογος σε έναν "διάλογο"
μοιαζει με τις ατμομηχανές του σιδηρόδρομου
στα παλιά γουέστερν.
Κινείται πάνω σε ράγες -γεγονός που του επιτρέπει
να μην αποκλίνει ούτε δεξιά ούτε αριστερά-
και δεν σταματάει με τίποτα
παρά μόνο σε περίπτωση ληστείας,
δηλαδή υπό την απειλή όπλου.
Με άλλα λόγια:
Δεν υφίσταται διάλογος μεταξύ άντρα και γυναίκας
εκτός κι αν ο άντρας δουλεύει για τη Ρώσικη Μαφία.
Ο διάλογος για τις γυναίκες είναι σαν τα ούφο:
"Έχουν ακούσει για αυτά,
τα έχουν δει και σε ταινίες
αλλά δεν έχουν προσωπική εμπειρία..." που λένε.
Με τις υγείες μας.
Δεν έχει νόημα να πεις κάτι.
Αυτή θα πει αυτά που έχει να πει, ανεξάρτητα
με αυτά που της λες εσύ κατά τη διάρκεια.
Ο γυναικείος μονόλογος σε έναν "διάλογο"
μοιαζει με τις ατμομηχανές του σιδηρόδρομου
στα παλιά γουέστερν.
Κινείται πάνω σε ράγες -γεγονός που του επιτρέπει
να μην αποκλίνει ούτε δεξιά ούτε αριστερά-
και δεν σταματάει με τίποτα
παρά μόνο σε περίπτωση ληστείας,
δηλαδή υπό την απειλή όπλου.
Με άλλα λόγια:
Δεν υφίσταται διάλογος μεταξύ άντρα και γυναίκας
εκτός κι αν ο άντρας δουλεύει για τη Ρώσικη Μαφία.
Ο διάλογος για τις γυναίκες είναι σαν τα ούφο:
"Έχουν ακούσει για αυτά,
τα έχουν δει και σε ταινίες
αλλά δεν έχουν προσωπική εμπειρία..." που λένε.
Με τις υγείες μας.
30 Ιουν 2008
2 Ιουν 2008
Camp
Όταν ήμουν 8 με 9 χρονών οι γονείς μου με είχαν στείλει κατασκήνωση. Στην κατασκήνωση είμασταν αγόρια και κορίτσια μαζί, όλοι παιδιά υπαλλήλων της Τράπεζας της Ελλάδος και βέβαια υπήρχαν ξεχωριστά αποδυτήρια και τουαλέτες για αγόρια και κορίτσια.
Την πρώτη μέρα που πήγα κατασκήνωση, το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου, δεν τα ήξερα όλα αυτά. Επίσης πρέπει να πω ότι ήμουν ο μόνος που ήταν τόσο μικρός σε ηλικία, αφού όλα τα παιδιά, κορίτσια και αγόρια μου έριχναν από 5 έως και 8 χρόνια. Αφού τακτοποιήθηκα, πολύ φυσικά κάποια στιγμή θέλησα να πάω τουαλέτα και κατευθύνθηκα προς ένα οίκημα που μου φαινόταν ότι είναι οι τουαλέτες.
Ανοίγω την πόρτα λοιπόν και βρίσκομαι στα αποδυτήρια των κοριτσιών όπου τα περισσότερα είναι γυμνά. Μένω αποσβολωμένος. Αυτές από την άλλη αρχίζουν να ουρλιάζουν, να κρύβουν το σώμα τους με τις πετσέτες, να τρέχουν να κρυφτούν στις ντουζιέρες... Πανικός!
Θυμάμαι ότι δεν ζήτησα συγγνώμη, απλά είπα:
"Μα καλά πώς κάνετε έτσι; Δεν έχετε δει ξανά μικρό παιδί;"
Την πρώτη μέρα που πήγα κατασκήνωση, το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουλίου, δεν τα ήξερα όλα αυτά. Επίσης πρέπει να πω ότι ήμουν ο μόνος που ήταν τόσο μικρός σε ηλικία, αφού όλα τα παιδιά, κορίτσια και αγόρια μου έριχναν από 5 έως και 8 χρόνια. Αφού τακτοποιήθηκα, πολύ φυσικά κάποια στιγμή θέλησα να πάω τουαλέτα και κατευθύνθηκα προς ένα οίκημα που μου φαινόταν ότι είναι οι τουαλέτες.
Ανοίγω την πόρτα λοιπόν και βρίσκομαι στα αποδυτήρια των κοριτσιών όπου τα περισσότερα είναι γυμνά. Μένω αποσβολωμένος. Αυτές από την άλλη αρχίζουν να ουρλιάζουν, να κρύβουν το σώμα τους με τις πετσέτες, να τρέχουν να κρυφτούν στις ντουζιέρες... Πανικός!
Θυμάμαι ότι δεν ζήτησα συγγνώμη, απλά είπα:
"Μα καλά πώς κάνετε έτσι; Δεν έχετε δει ξανά μικρό παιδί;"
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
