Άρπαξε να φας και κλέψε ν Ακης.

Ας το πάρουμε από την αρχή...

Έχω έναν χρόνο να γράψω εδώ.
Από τότε που άρχισε η κρίση δεν γράφω. Διαβάζω.
Αποφάσισα να ποστάρω γιατί χθες έγινε η μεγαλύτερη διαδήλωση έως τώρα (για 1.000.000 άνθρωποι κάνει λόγο ο Πιτσιρίκος και όντως κάπου τόσοι ήταν) και βλέποντας όλο αυτό το πλήθος στους δρόμους έχω να πω το εξής:
Δεν καταλαβαίνω.

Όλοι όσοι κατεβήκαμε χθες στο Σύνταγμα τι θέλουμε;
Κατηγορούμε την Τρόικα, είμαστε ενάντια στο µνηµόνιο, αλλά δεχόμαστε να ζούμε µε δανεικά λεφτά.

Δεν θέλουμε µέτρα, δεν θέλουμε περικοπές, δεν θέλουμε να αλλάξει τίποτα. Ναι, αλλά πώς θα γίνει αυτό χωρίς δανεικά;
Σ’ αυτό το απλό ερώτηµα ποιος θα απαντήσει;

Φίλε μου το Μνηµόνιο έφερε την ύφεση; Όχι, το αντίθετο έγινε.
Η τρόικα ήρθε να σου ζητήσει λεφτά;
Όχι εσύ πήγες για δανεικά για να συνεχίσεις να ζεις μπαίνοντας μέσα 5 δις κάθε χρόνο.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση σου κόβει το μισθό;
Όχι, το κράτος το κάνει για να μπορεί να δίνει μίζες, να βολεύει, να πληρώνει τους μισθούς των γαλάζιων και των πράσινων παιδιών, να μπορεί να ταϊζει τους λογαριασμούς στην Ελβετία.

Όλοι όσοι ήταν χθες στο Σύνταγμα θέλουν να αλλάξουμε; Μακάρι, αλλά έχω την εντύπωση πως όχι. Έχω την εντύπωση πως αυτό που τους πειράζει τους περισσότερους είναι απλά η μείωση του μισθού τους. Δηλαδή θέλουν να μείνουμε όπως είμαστε. Δεν θέλουν να δεχθούν ότι αφού χρεοκοπήσαµε, η κρίση είναι αναπόφευκτη.

Κι επίσης δεν καταλαβαινουν ότι η διάρκεια της δεν είναι. Αν είχαμε κάνει από τη πρώτη στιγμή αλλαγές, μεταρρυθμίσεις, ό,τι χρειάζεται, τώρα θα είχαμε αρχίσει να παίρνουμε τα πάνω μας. Όμως όχι. Καθόμαστε και συζητάμε 2 χρόνια αν θα μπορώ να βρίσκω Ασπιρίνες στο supermarket ή αν θα απελευθερωθoύν τα επαγγέλματα ενώ η χώρα βουλιάζει. Κανένα σχέδιο, καµία συνεννόηση, καµία συναίνεση τίποτα.
Απλά, φίλε μου, ο καθένας τον εαυτούλη του.

Φίλε δεν ζητάει η Τρόικα µειώσεις µισθών και περικοπές των συντάξεων. Εµείς δεν έχουµε να τα πληρώσουµε. Της ζητάμε λεφτά λοιπόν κι αυτή γυρνάει και μας λέει "Ξέρεις δεν μου περισσεύουν, πάρε αυτά αλλά θα πρεπει να κάνεις αυτό κι αυτό για να τα φέρεις βόλτα πέρα μόνος σου". Και τι απαντάμε εμείς; Κατεβαίνουμε στους δρόμους.

Κατεβαίνουμε στους δρόμους για λάθος λόγο φίλε μου. Γιατί δεν φταίει η τρόικα. Φταίει ο Έλληνας Πολιτικός που δεν παίρνει μετρα. Που ακόμα ζητάει μίζα για να "προωθήσει" την αιτηση για επιχορήγηση από το ΕΣΠΑ. Που ακόμα υπόσχεται θέση στο δημόσιο. Που ακόμα προσλαμβάνει δημοσίους υπαλλήλους. Που οδήγησε τη χώρα στο γκρεμό και τώρα δήθεν έσωσε το δώρο Χριστουγέννων.

Όταν λοιπόν δεν μπουκάρεις στη Βουλή και κάθεσαι να βλέπεις τους Όποιους να καίνε την Αθήνα, τότε έχεις κατέβει για λάθος λόγο φίλε μου στο δρόμο. Ή μάλλον, πριν να κατέβεις δεν έχεις σκεφτεί καθόλου για ποιο λόγο πρπεπει να κατέβεις.

Στο ένα εκατομμύριο της χθεσινής διαδήλωσης δεν βλέπω έναν λαό ενωμένο για να αλλάξει τη χώρα. Βλέπω ένα εκατομμύριο "εγώ", καθένα με τα δικά του μικροσυμφεροντάκια να προασπίσει. Ο πάτος του βαρελιού είναι πολύ μακριά ακόμα γιατί πριν να αλλάξει η χώρα πρέπει πρωτα ο καθένας να αλλάξει τον εαυτό του.


Κι αν πρέπει να αρχίσουμε από κάπου είναι όντως το Σύνταγμα. Όχι όμως η πλατεία. Πρέπει να αλλάξουμε το Σύνταγμα, να κλείσουμε τα παραθυράκια, να αποκτήσουμε Δίκαιο, ανεξάρτητη δικαιοσύνη.

Όλα από την αρχή.

Συμπεράσματα κοιτάζοντας το AdBlitz

Χθες έφτασε στο mail μου το YouTube adBlitz και είπα “τι έξυπνη ενέργεια”!

Βέβαια, και μόνο με την ύπαρξή του, το You Tube έχει αποδείξει ότι έχει πιάσει το νόημα της εποχής και ορίστε τι κάνει για να πιέσει τους marketers που δεν το έχουν πιάσει.

Δημιουργεί ένα κανάλι όπου συγκεντρώνει τις διαφημίσεις που παίζονται στο Super Bowl και με αυτόν τον τρόπο τις βλέπουμε όλοι εμείς που θέλουμε να δούμε τι διαφημίσεις παίζονται στο ακριβότερο airtime του κόσμου, οι Αμερικανοί καταναλωτές τις (ξανα)βλέπουν, ψηφίζουν και κερδίζουν -δηλαδή όλοι οι διαφημιζόμενοι κάνουν ένα ευχάριστο extend στην καμπάνια τους χωρίς να έχουν πληρώσει ένα cent- και πάνω από όλα, το You Tube δείχνει στους διαφημιζόμενους τον τρόπο για να κάνουν extend στην καμπάνια τους με τον πιο ευχάριστο τρόπο, δηλαδή εμμέσως πλην σαφώς τους λέει πώς μπορούν να το χρησιμοποιήσουν ως μέσο.
Κι έτσι κερδίζουν όλοι.

Το You Tube με αυτό τον τρόπο στέλνει ένα μήνυμα. Οι διαφημιζόμενοι θα το λάβουν;
Για την απάντηση αρκεί να δούμε τις ίδιες τις διαφημίσεις τους για να καταλάβουμε. Όποια διαφήμιση και να δείτε θα παρατηρήσετε ότι ο μόνος τρόπος με τον οποίο συνδέεται το διαφημιζόμενο brand με κάποιο social media είναι απλά με ένα υποτυπώδες url στο facebook.

Παρένθεση.
Αυτό, την χρονιά που ο κος Ζούκεμπεργκ έγινε ταινία, έγινε εξώφυλλο στο TIME, η Goldman Sachs επένδυσε $500 εκατομμύρια στην εταιρεία του, ενώ η αξία τού Facebook εκτιμάται στα $50 δις. Παράλληλα, και όπως κάθε χρονιά, σχεδόν τα δύο τρίτα των 18-34 θα παρακολουθήσουν το Super Bowl, το ίδιο κοινό έχει smartphones και έχει σκοπό να τα χρησιμοποιήσει ενώ παρακολουθεί το παιχνίδι. Από αυτούς, 59% θα στείλουν e-mail ή/και θα κάνουν post, ενώ το 18% προβλέπεται να κάνουν click στις διαφημίσεις που θα βλέπουν στα τηλέφωνά τους.*
Κλείνει η παρένθεση.

Πίσω στα spot του Super Bowl. Δεν υπάρχει ούτε ένα, λοιπόν, που να μας ζητάει να κάνουμε κάτι. Ή να προτείνει να κάνουμε κάτι. Αυτές οι διαφημίσεις θα μπορούσαν να έχουν τρέξει πριν ακόμα εφευρεθεί το διαδίκτυο. Κανένα brand δεν φαίνεται να γνωρίζει ότι έχουμε οποιοδήποτε άλλο μέσο σύνδεσης στη διάθεσή μας πέρα από τις τηλεοράσεις μας. Σε κάθε spot υπάρχει βέβαια ένα URL, το οποίο πρέπει να επισκεφθούμε επειδή το brand είναι supercool ή για την ψυχή της μάνας μας, όχι για κάποιο ΛΟΓΟ.

Και κατά τη γνώμη μου, εδώ είναι η ουσία.
Γενικώς μπορεί να θυμόμαστε τις διαφημίσεις γιατί μας έκαναν και γελάσαμε, ήταν εντυπωσιακές ή μας άγγιξαν συναισθηματικά Θυμόμαστε τα προϊόντα όμως όταν νιώθουμε ότι μας λένε αλήθεια, όταν απαντάνε πραγματικά στις ανάγκες μας δηλαδή όταν νιώθουμε ότι μας καταλαβαίνουν, ότι είμαστε σημαντικοί, ότι "υπάρχουμε'.

Στην εποχή των social media αυτό είναι πολύ εύκολο να επιτευχθεί γιατί υπάρχει το εργαλείο. Αρκεί τα προϊόντα να μας ζητούν να κάνουμε κάτι και αυτό το "κάτι" να θέλουμε να το κάνουμε. Είναι σαν να σου λέει κάποιος ένα σπουδαίο ανέκδοτο κι ενώ εσύ γελάς να σου ψιθυρίζει το όνομά του. Λογικό δεν είναι να αναρωτιέσαι μετά “Γιώργο τον έλεγαν ή Γιάννη;”. Αν, από την άλλη σε ανεβάσει επάνω στη σκηνή, αν σε βάλει να παίξεις έναν ρόλο στο ανέκδοτό του αν για να παίξεις το ρόλο σου πρέπει να τον φωνάξεις με το όνομά του 10 φορές, τότε δεν θα τον ξεχάσεις με τίποτα. Κι όχι μόνο αυτό, θα γίνεις η ζωντανή διαφήμισή του.

Αυτό μπορούν να προσφέρουν τα social media.

Όταν οι μαρκετίαρς επιλέγουν οι διαφημίσεις τους να παίζονται στο Super Bowl σημαίνει ότι θέλουν να έχουν την ευκαιρία να προσέξουν το brand τους τα εκατομμύρια των Αμερικανών που δεν τους ξέρουν ή δεν συνδέονται με κανένα τρόπο μαζί τους. Είναι η πρόταση για να ξεκινήσει μια σχέση, μια πρόταση που ελπίζουν να γίνει ευκαιρία. Για να να γίνει η πρόταση ευκαιρία χρειάζεται μια πιο ουσιαστική σύνδεση. Βλ. social media.

Γιατί είναι ειρωνικό:
Αφού οι μαρκετίαρς επιλέξουν να παιχτούν οι διαφημίσεις τους στο Super Bowl θα κοιτάξουν προς τα social media για τη μέτρηση της αντίδρασης το κοινό τους. Θα κοιτάξουν τα views και τα σχόλια στο YouTube. Θα θελήσουν να μάθουν τι λέγεται στο Twitter.

Δείτε τα spot στο ΑdBlitz:
Η Chrysler θα μπορούσε να δημιουργήσει μια κοινωνική, φιλανθρωπική πλατφόρμα για την πόλη της, το Ντιτρόιτ, που χρειάζεται βοήθεια. Η Coca-Cola θα μπορούσε να έχει βοήθησει κάποιους πραγματικούς ανθρώπους (άστεγους ίσως) να γίνουν χαρούμενοι.

Έχουμε φτάσει στην εποχή που το μάρκετινγκ πρέπει να εξυπηρετεί τους ανθρώπους και όχι οι άνθρωποι να εξυπηρετούν τους σκοπούς του μάρκετινγκ. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα brands πρέπει να γίνουν φιλανθρωπικά ιδρύματα, κάθε άλλο. Η ιστορία των επιτυχημένων brand θα συνεχιστεί απλά το παιχνίδι θα πρέπει να παιχτεί διαφορετικά.

Όλα αυτά, φυσικά, δεν αφορούν μόνο στην αγορά της Αμερικής επειδή στηριχθήκαμε στην περίπτωση του Super Bowl για να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. Ίσως μάλιστα αφορούν περισσότερο την αγορά μιας επαρχιακής χώρας όπως είναι η Ελλάδα που έχει την ανάγκη για πολύ περισσότερα αποτελέσματα με πολύ λιγότερο budget. Ίσως σε μία χώρα που τα δημοσιονομικά της την ταλαιπωρούν με βαθιά ύφεση, να χρειάζεται να αναπτυχθούν πιο τολμηρές στρατηγικές από αυτές των αναπτυγμένων ή αναπτυσσόμενων χωρών.

Ή για να παραλλάξουμε και το slogan, "Δεν θέλει μόνο κόπο, θέλει και τρόπο"

Όνομα ή Επώνυμο;

Συνέντευξη της αγαπημένης μου Μπόρας είχε ο καταξιωμένος Παπαχελάς στους Νέους Φακέλλους του. Μ'αρέσει αυτός ο τύπος. Είναι δημοσιογράφος με τα όλα του, στριμώχνει τον αντίπαλο -ναι, αντίπαλο- κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να μην ακούσει μία από τα ίδια. Σέβεται τους θεατές του, σέβεται τον εαυτό του. Μάλλον είναι δεξιός, νεοφιλελεύθερος, αλλά πάλι... κανείς δεν είναι τέλειος.

Η Μπόρα ήταν συμπαθής. Έκανε κι ένα σαρδάμ που θα συζητηθεί πολύ -εκεί που ήθελε να πει "Δημοκρατική Συμμαχία" και είπε "Νέα Δημοκρατία". Ποιος την γλυτώνει από τον Λαζόπουλο.

Όταν βλέπεις την Μπόρα αναπόφευκτα το μυαλό σου πάει στους γόνους και την περίφημη "οικογενειοκρατία". Ένα ζήτημα που φυσικά το έθιξε και ο πολύς Παπαχελάς και μάλιστα με τον πιο εύσχημο και ταυτόχρονα ωμό τρόπο.
"Οι Παπανδρέου έχουν το κόμμα τους" της είπε "οι Καραμανλήδες έχουν το δικό τους. Μήπως εσείς οι Μητσοτάκηδες ήσασταν τελικά ένα ξένο σώμα στη Νέα Δημοκρατία;". Πολύ ευστοχη παρατήρηση που έλαβε μια πολύ ωραία απάντηση από την Μπόρα η οποία είπε ότι Όντως ήταν και είναι πιο κεντρώα η Μητσοτακική παράταξη στη Νέα Δημοκρατία αλλά τελικά όποιος συμφιλίωσε την Λαϊκή Δεξιά με τον χώρο του κέντρου έγινε πρωθυπουργός με τη Νέα Δημοκρατία. Και πράγματι.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι μέσα σε 2 ερωταπαντήσεις σχεδιάστηκε ολόκληρος ο πολιτικός χάρτης της Ελλάδας τα τελευταία 50 χρόνια γιατί όντως σε αυτά τα τρία ονόματα στηρίζεται και έχει σχηματιστεί η πολιτική στη Ελλάδα.

Αυτή όμως δεν είναι η Ελλάδα του Περικλή αλλά η ελλάδα των κοτζαμπάσηδων.

Καταλαβαίνω πολύ καλά την άποψη μερικών ανθρώπων να πιστεύουν ότι ο γιατρός που έχει πατέρα γιατρό είναι καλύτερος γιατρός, ο δικηγόρος από οικογένεια δικηγόρων είναι πιο δικτυωμένος και φυσικά αυτό είναι μια πολύ μεγάλη αλήθεια -ειδικά όταν ολόκληρη η κοινωνία, οι θεσμοί, το κράτος στηρίζουν αυτή την άποψη. Αν αυτό το μοντέλο το τραβήξεις στα άκρα προκύπτουν κάστες και η κοινωνική οργάνωση που υπάρχει στην Ινδία κι αυτό το επισημαίνω γιατί πολλοί έχουν αναρωτηθεί πώς στον άνεμο προέκυψε μια τόσο φρικτή οργάνωση κοινωνίας. Ναι καταλαβαίνω πολύ καλά την άποψη αυτή που λέει ότι ο πολιτικός που προέρχεται από πολιτικό τζάκι έχει "αίσθηση ευθύνης" όπως τυο πέταξε και ο Παπαχελάς. Έχει αυτή την αίσθηση της συνέχειας και φυσικά έχει κι ένα "λυσάρι" που του κάνει τη ζωή πολύ πιο εύκολη.

Τι σχέση έχει όμως αυτή η κοινωνία με την κοινωνία που γέννησε τη Δημοκρατία, ένα σύστημα που έβαλε τον Σωκράτη να πιει κώνιο, που γύρισε την πλάτη στον Μιλτιάδη και τον Θεμιστοκλή. Όσο αχάριστη ή αδηφάγα κι αν έχει χαρακτηριστεί η στάση των Αθηναίων απέναντι σε αυτά τα μεγάλα ονόματα της Ιστορίας είναι η αποθέωση του Δήμου, είναι ενδεικτική του μεγαλείου που έχει η Δημοκρατία ως πολίτευμα. Ένα πολίτευμα που εκ πρώτης έμοιαζε με θηρίο που έτρωγε τα παιδιά του, ήταν αυτό όμως που γέννησε τον Περικλή και τον αιώνα του. Ο Περικλής δεν ήταν απλά ένας μεγάλος άνδρας, ήταν το γέννημα της Δημοκρατίας, το γέννημα του ελεύθερου πνεύματος των Ελλήνων που διαρκώς αναζητούσαν το νέο, το καινούργιο, που δεν αναγνώριζαν κανένα ως αυθεντία, που δεν δέχτηκαν την τυραννία.

Οι Έλληνες του 444 π.χ. ενδιαφέρονταν για δύο πράγματα κυρίως: την αλήθεια και την ομορφιά.
Για αυτό ανακάλυψαν τη δημοκρατία. Ηταν το πολίτευμα που εξυπηρετούσε τους σκοπούς τους. Είχαν δημιουργήσει μια κοινωνία στην οποία οι πολίτες είχαν όνομα και λόγο.

Οι Έλληνες του 2010 έχουν πάψει να ενδιαφέρονται για την αλήθεια εδώ και πολλές εκατοντάδες χρόνια και η ομορφιά έχει πνιγεί από τσιμέντο, φωτιά, αυθαιρεσίες και λιβάνι, μια κατάσταση που έχει δημιουργηθεί από τις οικογένειες για να τις εξυπηρετεί. Έχουμε συναινέσει στη δημιουργία μιας κοινωνίας που για να έχεις λόγο πρέπει να έχεις επώνυμο.

Tοίχος στα Εξάρχεια.

Ήρθαν τα αύρια να διώξουν τα σήμερα.

Δάνεια - Φωτιά

Θεσσαλονίκη

Ένας 54χρονος άντρας αυτοπυρπολήθηκε ενώ ήταν μέσα σε τράπεζα στην πόλη της Θεσσαλονίκης.
Συμφωνα με την ελληνική αστυνομία ο άντρας εισήλθε σε κεντρικό υποκατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς χθες Τετάρτη και ζήτησε τον υπεύθυνο των δανείων στην υποδοχή. όταν έμαθε ότι ο υπεύθυνος δανείων απουσίαζε εκείνη τη στιγμή περιέλουσε τον εαυτό του με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε. Η αστυνομία ανακοίνωσε ότι ο δράστης επέλεξε αυτόν τον τρόπο για να διαμαρτυρηθεί για οικονομικές δυσκολίες του.

Η Τράπεζα Πειραιώς δήλωσε ότι ο δράστης ήταν ένας πρώην πελάτης με μια ιστορία των ανεξόφλητων χρεών.

Η Ελλάδα είναι στο μέσο μιας κρίσης του χρέους και πολλοί δανειολήπτες έχουν το πρόβλημα πληρωμής των δανείων τους.

Πηγή: BusinessWeek

Άκρα.

Παρότι η απουσία Θεού είναι απόλυτη
κάποιοι επιμένουν ότι είναι πανταχού παρών.

Άλλη μια φορά που τα άκρα συναντώνται.

Σύνταξη

Πατέρας: Νεοκλή, εγώ, από το Μάη και μετά θα μιλάω αλλιώς.
Εγώ: Τι εννοείς ρε πατέρα;
Πατέρας: Εγώ Μάη από Νεοκλή το και μετά μιλάω αλλιώς.
Εγώ (χαμογελάω): Και γιατί θα μιλάς έτσι ρε πατέρα;
Πατέρας: Δεν θα 'χω σύνταξη...

Ένα trend που αξίζει να... παρακολουθήσουμε.

Τracking & alerting: όταν δεν βρίσκεις εσύ αυτό που θες αλλά σε βρίσκει αυτό.

Το tracking & alerting είναι ένα νέο trend με το οποίο ο καταναλωτής βρίσκει αυτό ακριβώς που θέλει ή τον αφορά. Είναι, ουσιαστικά ένας νέος τρόπος searching αφού εξοικονομεί χρόνο στον καταναλωτή, καθιστά αδύνατον να ξεχάσει ή να παραλείψει κάτι και έτσι του δίνει την αίσθηση του ελέγχου.
Φανταστείτε να παρακολουθείτε που βρίσκεται ή τι συμβαίνει με οτιδήποτε σας ενδιαφέρει: πού βρίσκονται οι φίλοι σας και τι κάνουν, ποιες είναι οι φθηνότερες τιμές καυσίμων και πού θα τις βρείτε, προσφορές σε πτήσεις, εκθέσεις, μια δυσεύρετη ετικέτα κρασιού, νέες γεύσεις πίτσας, οτιδήποτε και οπουδήποτε για οποιονδήποτε.

Το tracking & alerting είναι μια σημαντική υπηρεσία που μας βοηθάει να κάνουμε έξυπνες αγορές κάτι που οι καταναλωτές πράγματι χρειάζονται και θέλουν αυτή τη δύσκολη χρονιά. Φυσικά το βασικό εργαλείο για αυτήν την υπηρεσία είναι το Twitter όπως θα δούμε και στα περισσότερα παραδείγματα που ακολουθούν.

* O NetHaggler browser επιτρέπει στους καταναλωτές να συλλέξουν πληροφορίες για οποιοδήποτε προϊόν από συμμετέχοντες on-line πωλητές λιανικής και μετά να επιλέξουν εάν πρέπει να κάνουν Tag, Nag or Haggle. Το Tagging απλώς επιτρέπει στους χρήστες να ενεργοποιήσουν μια ειδοποίηση (alert) όταν το προϊόν φθάσει σε μια συγκεκριμένη, επιθυμητή, τιμή. Εάν ο χρήστης επιλέξει Nag, τότε η επιθυμητή τιμή θα σταλεί σε έναν πωλητή ο οποίος θα απαντήσει με ένα ναι ή ένα όχι ή θα καταχωρήσει την παραγγελία. Το Haggling είναι σχεδόν ίδιο, αλλά επιτρέπει στο NetHaggler να συγκεντρώσει τη ζήτηση και να διαπραγματευθεί κάποια μεγάλη έκπτωση.

Ειδικά στη σύγκριση τιμών έχουν δημιουργηθεί πολλά sites που προσφέρουν αυτή την υπηρεσία, στέλνοντας ή όχι ειδοποιήσεις. Επισκεφθείτε τα Shopzillas, Pricegrabbers, Shopping.coms, Kelkoos, Google Product Searches καθώς και το ελληνικό skroutz για να πάρετε μια ιδέα.

* Το A Box Life είναι μια ενέργεια της Columbia, εταιρίας αθλητικών ειδών. Σκοπός της ενέργειας ήταν να προωθήσει την επαναχρησιμοποίηση των κιβωτίων με τα οποία στέλνει τα προϊόντα που αγοράζονται από τα on-line shops. Λαμβάνοντας το κιβώτιο με την παραγγελία τους οι καταναλωτές εισάγουν τον μοναδικό κωδικό παρακολούθησης (tracking number) του κάθε κιβωτίου ή τον QR code στο site και στέλνουν το κιβώτιο πίσω. Από κει και μετά μπορούν να παρακολουθήσουν την διαδρομή και τον “κύκλο ζωής” των κιβωτίων τους, να βλέπουν που βρίσκεται το κιβώτιό τους, πόσο μακρυά έχει ταξιδέψει καθώς και να βρίσκουν πληροφορίες για άλλους ανθρώπους που έχουν χρησιμοποιήσει το κιβώτιο. Σε μόλις ένα μήνα λειτουργίας του, το 2009, πάνω από το 66% όλων των παραγγελιών της Columbia διεκπεραιώθηκαν με επαναχρησιμοποιούμενα κιβώτια.

* Το Warm Cookie Radar από το Specialty's Cafe & Bakery στέλνει emails στους πελάτες, ειδοποιώντας πότε οι φουρνιές των φρεσκοψημένων μπισκότων έχουν βγει από το φούρνο.

* Το 2009, η Βραζιλιάνικη Υπηρεσία Μεταφορών άρχισε να χρησιμοποιεί το Twitter για να ενημερώνει τους εποχούμενους του São Paulo και του Rio de Janeiro καθώς και τους πεζούς, για ατυχήματα που επηρέαζαν την κίνηση ή για νέα σχετικά με την κυκλοφορία στους δρόμους. Τα εκπεμπόμενα μηνύματα στο twitter στέλνονται από την Υπηρεσία, αλλά το σύστημα επιτρέπει και στους χρήστες να μοιράζονται τις δικές τους εμπειρίες για την κίνηση και τις διαδρομές στην πόλη. Αξίζει να σημειωθεί και το ελληνικό @athenstransport που σου στέλνει tweets με την κίνηση στους δρόμους, μια πρωτοβουλία δύο συμπολιτών μας του @greekdude του @olrandir, και ΟΧΙ του Υπουργείου Μεταφορών!!!!

* Τέλος, αξιοσημείωτη υπηρεσία είναι το MySkyStatus της Lufthansa που επιτρέπει στους επιβάτες να κρατούν συνεχώς ενήμερους τους φίλους τους και τα αγαπημένα τους πρόσωπα για την εξέλιξη του ταξιδιού τους. Η on-line υπηρεσία στέλνει αυτόματα ενημερώσεις που αφορούν την τοποθεσία, το ύψος πτήσης, την αναχώρηση και την άφιξη στις σελίδες του Twitter και του Facebook των επιβατών.

Αυτές είναι κάποιες από τις δυνατότητες του tracking & alerting και ίσως είναι μια μοναδική ευκαιρία να πλησιάσουμε τον καταναλωτή. Αν μη τι άλλο εφ’ όσον ο καταναλωτής επιλέξει να κάνει tracking & alerting σε ένα προϊόν κυριολεκτικά... είναι μαζί του.

Για τα links και τις πηγές ανατρέξετε στο πρωτότυπο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο MacCannzine, το μηνιαίο on-line περιοδικό της McCann-Erickson.

Εμπειρία.

Το αποτέλεσμα της διαδικασίας κατά την οποία μαθαίνεις να επιβιώνεις και ξεχνάς να ζεις.

Μία είναι η λύση.

Μνημειώδη λύση ετοιμάζονται να προτείνουν οι στελεχάρες του ΠΑΣΟΚ. Μιας και δεν μπορούν να βρουν λύση ούτε με τους αγρότες ούτε με τα Τέμπη (είναι πολύ βαρύς ο βράχος, 4 μήνες θα τους πάρει να τον μετακινήσουν), ετοιμάζονται να προτείνουν στους αγρότες να κάνουν μπλόκο στα Τέμπη εκεί που έχει πέσει ο βράχος, κι ακόμα, όσο καιρό βρίσκονται εκεί να φτιάξουν και τον δρόμο, με το αζημίωτο βέβαια.

Οι Αητοί στην Αϊτή.

Σύμφωνα με ειδικούς η χρήση του κινητού τηλεφώνου αυξάνει τις πιθανότητες ατυχήματος και όταν είμαστε πεζοί και βαδίζουμε, όχι μόνο όταν οδηγούμε. Γι'αυτό ούτε το κράτος, ούτε τα τμήματα κοινωνικής ευθύνης των απανταχού εταιρειών δεν έχουν πάρει την πρωτοβουλία να συλλέξουν χρήματα μέσω της κλασικής μεθόδου του SMS για τους Αϊτινούς που πάσχουν. Σου λένε, "όλοι θα αρχίσουν να στέλνουν μηνύματα, οι μισοί περπατάνε, οι άλλοι μισοί οδηγούνε, θα σκοτωθούν μεταξύ τους". Μας προστατεύουν.

Για τον ΑϊΒασίλη όλες οι εταιρείες βγήκαν να πουν κάτι.
Για την Αϊτή τίποτα κανείς. Βλέπετε οι συνάνθρωποι στην Αϊτή δεν φέρνουν δώρα... το αντίθετο μάλλον.

Τα νεότερα από το Πορτ-Ο-Πρενς είναι ότι καίνε άταφες σωρούς για να αποφύγουν τον κίνδυνο των επιδημιών. Οι αριθμοί σοκάρουν: 250.000 νεκροί, 200.000 τραυματίες, 1.500.000 άστεγοι. Οι πολίτες επιτίθονται με μαχαίρια σε καταστήματα προκειμένου να εξασφαλίσουν λίγο φαΐ. Κι όλα αυτά γιατί «δεν μπορούν να συντονιστούν οι διεθνείς οργανισμοί με τους τοπικούς φορείς για να φτάσει και να διανεμηθεί η ανθρωπιστική βοήθεια» όπως αναφέρουν τα πρακτορεία ειδήσεων. Τριάντα Αμερικανοί τραυματίστηκαν ενώ προσπαθούσαν να διανέμουν τη λιγοστή βοήθεια που κατεφθασε μόλις χθες, ενώ γίνονται συνεχώς λεηλασίες. Οι τιμές των αγαθών έχουν εκτοξευθεί. Ενδεικτικό είναι ότι η τιμή του μικρού μπουκαλιού του νερού έχει φτάσει τα 5 ευρώ.

Η Αϊτή υποφέρει, αλλά οι αητοί τρώνε καλά.

Eπεισόδια στα Προπύλαια με αφορμή τη συμπλήρωση ενός χρόνου από το θάνατο της Alexis.

Ο εβδομηκοστός εκτός.

Εβδομηνταπέντε μάστοροι, Αθηναίοι όλοι, έγραψαν για την πόλη μας στο τελευταίο τεύχος της ATHENSVOICE. Το ομολογώ, ζήλεψα. Θα ήθελα να είμαι αρκετά λαμπερός, δημιουργικός, γνωστός, υιός, ηθοποιός, σοφός αλλοδαπός, μοντέλο ή απλά άξιος για να είμαι ανάμεσά τους. Όμως όχι.

Ο εβδομηκοστός έκτος είναι εκτός.

Θα μιλήσω εδώ γιατί εδώ μου επιτρέπω να γράψω. Κι αυτό γιατί στην πραγματικότητα δεν θέλω τόσο να είμαι ο εβδομηκοστός έκτος όσο να μιλήσω για την πόλη μου. Για μια πόλη που είναι γεμάτη από ανθρώπους σαν εμένα, ανθρώπους που τα ξέρουν όλα, αλλά δεν ξέρουν να μιλούν. Να πω για όλους αυτούς που έχουν μάθει να μιλάνε με λεξιλόγιο τίτλων ειδήσεων ή, ακόμα χειρότερα, που έχουν μάθει να αφήνουν τα ψώνια τους, το ψώνιο τους, να λέει τα πάντα γι' αυτούς. Αυτή η πόλη είναι γεμάτη από ανθρώπους που θέλουν να έχουν ξεχάσει από πού έρχονται και δεν θέλουν να ξέρουν πού θέλουν να πάνε.

Παχύσαρκος, ξιπασμένος, φραγκάτος, με "άκρες", παράφωνος πολυλογάς, πορνόδουλος με καταπληκτικό ταλέντο στην αφήγηση σεξουαλικών αστείων, αυτός είναι ο Αθηναίος. Αστός φυσικά. Κάτι σαν τον Λαζόπουλο δηλαδή. Αλήθεια, ποιος έχει δώσει στον κο Λαζόπουλο το δικαίωμα να μιλάει εκ μέρους όλων μας;
Η σάτιρα ή η τηλεθέαση;

Αυτή η πόλη είναι ένας πανέμορφος τόπος με άθλιο μακιγιάζ, αγάμητη εξηντάρα που θέλει να δείχνει εικοσάρα στην εποχή του φαίνεσθαι και δεν έχει φράγκο για μια πλαστική της προκοπής. Πλαστική ναι. Το μάρμαρο πέθανε. Η Πεντέλη στέρεψε. Ό,τι περισσεύματα υπάρχουν (αγάλματα, κολόνες, περιστύλια κ.λπ.) τα σπάμε για να τα πετάξουμε στους "μπάτσους". Τους "μπάτσους" που δεν θέλουν να είναι αστυνομικοί. Δεν θέλουν να τους σέβονται. Θέλουν να τους φοβούνται, θέλουν να ασκούν εξουσία. Το σαράκι του Έλληνα. Να έχει εξουσία, να κάνει κουμάντο. "Αν ήμουν εγώ πρωθυπουργός...". Η Ευρώπη μάς τρέμει. Όχι εμάς. Την Τρέμη.

Είναι μια πόλη που χρειάζεται κάποιον να την υπερασπιστεί σε μια ακόμα στημένη δίκη, μια πόλη που ψάχνει έναν δικηγόρο και της πέφτουν όλοι πολύ ακριβοί. Στα δικαστήρια της Αθήνας, δηλαδή ολόκληρης της χώρας, ο καλός δικηγόρος είναι αυτός που ξέρει τους κατάλληλους ανθρώπους, όχι τους νόμους. Πι-άρ (PR) κι εδώ όπως παντού, όπως πάντα.

Παρένθεση. Το ύφος κάθε κειμένου, για μας τους κειμενογράφους τουλάχιστον, είναι σημαντικό. Είναι σημαντικό, είναι δηλωτικό για το κείμενο που διαβάζετε ότι έχει αυτό το λυπητερό μουνοκλαψιάρικο ύφος της παραίτησης. Όταν δεν έχεις τα αρχίδια να παραιτηθείς από μια δουλειά, μια σχέση, μια αρμοδιότητα, μια θέση που σου έχουν αναθέσει, δεν έχεις τ' αρχίδια να ζήσεις, να κοιτάξεις τη ζωή κατάματα. Σε αυτή την πόλη κανείς δεν έχει τέτοιου είδους αρχίδια. Κανείς επιφανής τουλάχιστον, γιατί εμείς οι μικροί όλο και κάνουμε καμιά επανάσταση. Μικρή βέβαια. Αυτή η πόλη μαθαίνει τους κατοίκους της να κάνουν υπομονή και να μην έχουν βούληση. Ούτε άποψη. Να μην κάνουν μικρές επαναστάσεις.

Οι μετανάστες. Είναι Αθηναίοι; "Όχι βέβαια." λένε. Συμφωνώ. Γι' αυτό είναι και η μόνη ανάσα δημιουργικότητας στην πόλη. Τι κάνει ο Αθηναίος όταν μιλάει με έναν μετανάστη; Του διορθώνει τα ελληνικά. Από την Τουρκοκρατία κι έπειτα δεν κοιτάμε ΤΙ λέμε, αλλά ΠΩΣ το λέμε. Όσο συνεχίζουμε να κοιτάμε προς τα πίσω, τόσο περισσότερο θα υποφέρουμε. Το παρελθόν μάς βασανίζει. Κοιτάμε συνεχώς αυτό που ήμασταν, αυτά που είχαμε και δεν μπορούμε να δούμε τι είμαστε τώρα. Ο Αθηναίος είναι η κερατωμένη σύζυγος που δεν μπορεί να χωνέψει το κέρατο. Είναι τυχαίο που είχε τέτοια επιτυχία το concept "100 μεγαλύτεροι Έλληνες"; Είναι τυχαίο που όλα τα ιστορικά ένθετα ξεπουλάνε; Πρέπει να ξηλώσουμε το παρελθόν από το παρόν μας. Έξω τα αρχαία από τα σχολεία.

Πρέπει να χρησιμοποιούμε τη γλώσσα για να εκφράζουμε σωστά τη σκέψη μας και όχι να χρησιμοποιούμε τη σκέψη μας για να εκφράζουμε σωστά τη γλώσσα μας.

Η Αθήνα είναι μια στοιχειωμένη πόλη, αυτό είναι.
Φταίνε κι όλα αυτά τα αρχαία μνημεία, δε λέω, δικαιολογία υπάρχει.

Κλείνει η παρένθεση, συνεχίζεται η παραίτηση.

Επιφυλακτικός οπτιμισμός

Με αισιοδοξία έχουν αρχίσει να βλέπουν τα φετινά Χριστούγεννα οι έμποροι των μεγαλύτερων πόλεων της Ευρώπης. Βέβαια. Όταν αρχίζεις να προσπερνάς την ύφεση, αρχίζουν οι αισιοδοξίες -πόσο μάλλον όταν το ίδιο πιστεύει και η γνώμη του «κοινού».

Αλί σε mass.

Από το ημερολόγιο μιας ξανθιάς

Ημέρα 1η
--------

Αγαπημένο μου ημερολόγιο...

Όλα είναι πακεταρισμένα για την κρουαζιέρα.
Τα πιο σέξι φορέματά μου και τα είδη μακιγιάζ.
Έχω εξουθενωθεί!




Ημέρα 2η
--------

Όλη μέρα στη θάλασσα, ήταν υπέροχα, είδα φάλαινες και δελφίνια!
Γνώρισα και τον Καπετάνιο σήμερα - φαίνεται πολύ καλός άνθρωπος.




Ημέρα 3η
--------

Σήμερα ήμουν στην πισίνα.
Έκανα βόλτα στο κατάστρωμα κι έπαιξα γκολφ.
Ο Καπετάνιος με προσκάλεσε στο τραπέζι του για φαγητό.
Αισθάνθηκα μεγάλη τιμή και πέρασα υπέροχα.
Είναι πολύ ελκυστικός και περιποιητικός.




Ημέρα 4η
--------

Κέρδισα 8000 στο καζίνο του πλοίου!

Ο Καπετάνιος μου ζήτησε να φάω μαζί του στην καμπίνα του.
Είχαμε ένα πολυτελές δείπνο με χαβιάρι και σαμπάνια.

Μου ζήτησε να περάσω τη νύχτα μαζί του, αλλά αρνήθηκα.
Του είπα ότι δεν μπορώ να φανώ άπιστη στον άντρα μου.




Ημέρα 5η
--------

Στην πισίνα και σήμερα. Κάηκα απ' τον ήλιο, κι ύστερα πήγα στο πιάνο μπαρ για ποτό την υπόλοιπη μέρα.

Ο Καπετάνιος με είδε και με κέρασε αρκετά ποτά. Στ' αλήθεια είναι γοητευτικός.
Και πάλι μου ζήτησε να πάω στην καμπίνα του το βράδυ...

Αρνήθηκα ξανά. Μου είπε ότι αν δεν του δώσω αυτό που θέλει από μένα, θα βυθίσει το πλοίο.

Σοκαρίστηκα.




Ημέρα 6η
--------

Σήμερα έσωσα 1600 ζωές.

Πέντε φορές.

Ένας πόλεμος μας χρειάζεται

Όταν γραφόταν το έπος της Ιλιάδας, η ηθική της εποχής υπαγόρευε ως "αγαθό" και "καλό", τον άντρα που ήταν ικανότερος να σκοτώνει. Ο δυνατότερος, εξυπνότερος, γρηγορότερος να υπερασπιστεί τον εαυτό του -δηλαδή τις αξίες του- ήταν καλός: η ρώμη και η ανδρεία στο μεγαλείο τους. Κακός ήταν ο δειλός, ο αδύναμος, ο λιγόψυχος, ο ανίκανος στην μάχη.

Πάνω από όλα ο πόλεμος δηλαδή.
Ο πόλεμος που προβάλει ως μια σύγκρουση που γίνεται η αιτία να οριστούν τα βασικά ζητήματα της ανθρώπινης συνύπαρξης: δικαιο, ηθική, όρκος, φόνος, φιλία, αγάπη, οικογένεια, τιμή. Απέναντι σε μια ακραία κατάσταση όπως είναι ο πολεμος, οι άνθρωποι θυμούνται ξανά ότι είναι σύνολο αφού όποιος είναι μόνος του πεθαίνει. Ο πόλεμος είναι αυτός που αφυπνίζει αυτές τις σημαντικές ζυμώσεις που αφυπνίζουν τον άνθρωπο και επαναπροσδιορίζει θέσεις και αξίες.

Ο πόλεμος είναι πολιτισμός.
Ένας πολιτισμός που περνάει από την καρδιά περισσότερο παρά από το μυαλό. Οι ήρωες του πολέμου αντλούν τη δύναμή τους από το στήθος τους. Η καρδιά, η ψυχή, υπερασπίζεται τους νόμους και την ηθική που έχει συντάξει το μυαλό σε περιόδους ειρήνης αλλά και πάλι μπορεί να δημιουργήσει νέους νόμους και νέα ηθική.

Και το προτιμώ αυτό το τελευταίο.
Δεν είμαι πολεμοχαρής, ούτε θερμοκέφαλος αλλά μετά λύπης μου διαπιστώνω ότι οι περίοδοι ειρήνης στην δική μου την εποχή χαρακτηρίζονται από μοναξιά, απομόνωση, λήθη. Ξεχνούμε βασικά πράγματα, βασικές αξίες (και δεν αναφέρομαι στις αξίες του ομηρικού ήρωα), απομακρυνόμαστε από τη φύση και από τη φύση μας. Διαπιστώνω ότι πλέον οι αλλαγές στο θυμικό των ανθρώπων περιορίζονται όλο και πιο πολύ σε εκφράσεις του προσώπου -λες και παίζουμε σε Χολυγουντιανή ταινία. Δεν παρατηρείς πλέον γνήσιες εκδηλώσεις χαράς ή λύπης που να πηγάζουν κατευθείαν από την καρδιά.

Επειδή ο Ομηρικός άνθρωπος σκεφτόταν με το στήθος, με την καρδιά και όχι με τον νού (π.χ.: ο Αχιλλέας όταν έμαθε για τον φίλο του Πάτροκλο), οι έλληνες φιλόσοφοι (Πλάτων) φρόντισαν να "βάλουν μυαλό" στον Έλληνα και να δημιουργήσουν ένα νέο πρότυπο: ο άνθρωπος πρέπει να αισθάνεται λιγότερο, να παγώνει το θυμικό του με τη δύναμη του μυαλού, να έχει αυτοέλεγχο, να κυριαρχεί στα πάθη. Χιλιάδες χρόνια μετά, αυτή η "αποπομπή" της ηθικής του έπους της Ιλιάδας είχε ως αποτέλεσμα να μην έχουν καρδιά δέκα εκατομύρια Έλληνες, δηλαδή να μην μπορουν να αισθανθούν τι συμβαίνει γύρω τους, να μην ξέρουν τι τους γίνεται.

Η τελευταία φορά που χτύπησαν οι καρδιές του λαού μας ήταν ξανά σε ένα έπος. Αυτή τη φορά όχι στην Ίλιδα, αλλά στην Αλβανία στο έπος του '40. Τότε οι Έλληνες ενώθηκαν. Για να χωριστούν αργότερα στα δύο, η Ιστορία είναι γνωστή και τα ξέρουμε. Αυτό που δεν ξέρουμε, είναι ότι 69 χρόνια μετά, οι Έλληνες δεν είναι χωρισμένοι στα δύο, είναι χωρισμένοι στα δέκα εκατομμύρια. Καθένας είναι για την πάρτη του, κάνει πόλεμο με τους υπόλοιπους 9.999.999 είναι ανίκανος να βρει τον σύντροφο της ζωής του, πόσο μάλλον να συμμαχήσει μαζί του και να γίνουν ένα.

Μας δουλεύουν περισσότερο από όλους

Μόλις στις 17 Αυγούστου ο παγκόσμιος οργανισμός για την οικονομική συνεργασία και ανάπτυξη δημοσίευσε τα αποτελέσματα της ετήσιας έρευνάς του για τον μέσο όρο εργατοωρών κατά το 2008, για κάθε χώρα στον κόσμο.

Όπως θα διαπιστώσετε διαβάζοντας τον χάρτη που δημοσιεύθηκε (πηγή: www.oecd.org) στην Ελλάδα κάθε εργαζόμενος δουλεύει κατά μέσο όρο 2,120 ώρες τον χρόνο, δηλαδή 41 ώρες την εβδομάδα, την στιγμή που στην Γερμανία την πιο ισχυρή οικονομική δύναμη της Ευρώπης και από τις ισχυρότερες στον κόσμο δουλεύουν 27 ώρες την εβδομάδα. Η μόνη χώρα που δουλεύει περισσότερο από εμάς είναι η Νότια Κορέα.

Τόση δουλειά, γιατί;
Για ποιους;

Τι προκοπή έχει κάνει η χώρα μας τα τελευταία χρόνια; Πέρα από τα μεγάλα έργα που έγιναν για την Ολυμπιάδα τι άλλο έχει γίνει; Κάτι τρανταχτό, έτσι να το δω να ψαρώσω και να το βουλώσω. Σκάνδαλα, φωτιές, ανεργία, απολύσεις, λόμπι, φορολογία, επιτήρηση, υποκλοπές, έξαρση τρομοκρατίας, το αυθαίρετο του Σουφλιά, τι να πρωτοθυμηθώ! Ο ΟΤΕ!!!! Δουλεύουμε 41 ώρες την εβδομάδα για να τα τρώνε οι υμέτεροι; Όχι φίλε μου...

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι οι ώρες δεν είναι 41. Δεν ξέρω πώς το έχουν υπολογίσει, από που έχουν αντλήσει πληροφορίες αλλά εγώ είμαι ένας μέσος 36χρονος και δουλεύω 10 ώρες την ημέρα. Και όλοι μου οι φίλοι τόσο εργάζονται. Προφανώς είμαστε το 1/4 που δουλεύει τόσο ώστε να συμπληρωθούν οι 41 ώρες όλων αυτών που μας κλέβουν τα χρήματα και τα καλύτερά μας χρόνια. Και ποιοι είναι αυτοί; Οι κολλητοί. Ο Ρουσόπουλος και οι φίλοι του, τα τριτοξάδελφα του Μαγγίνα και ο γείτονας του βαφτησιμιού του μπακάλη του Βουλγαράκη που δεν θα είναι στο ψηφοδέλτιο αλλά έχουν αναλάβει άλλα πόστα. Τα γνωστά λαμόγια δηλαδή. Η ίδια συμμορία της μύξας που ζητάει ξανά την ψήφο σου σε ένα μήνα.

Μην μακρυγορώ. Το συμπέρασμα προκύπτει κι από την έρευνα: Οι έλληνες πολιτικοί δουλεύουν τον λαό τους περισσότερο από όλους στον κόσμο.

Ωριμότητα

Όσο περνούν τα χρόνια,
εκτιμώ περισσότερο
όσους μιλούν λιγότερο.

Και ακόμα περισσότερο όσους
δεν μιλούν για τα χρόνια που πέρασαν.

Συνθηματα

Θέλω να γίνω αυτό που ήμουν τότε που ήθελα να γίνω αυτό που είμαι τώρα
Εξάρχεια

Ο Χριστός δίδαξε και πέθανε. Οι καθηγητές τι περιμένουν;
Πολυτεχνείο

Κολόμβε, γαμώ την περιέργειά σου.
Αθήνα

Η μαμά μου λέει ότι αν δεν έχω πέσει στο κρεβάτι μέχρι τις δέκα και μισή, θα πρέπει να γυρίσω σπίτι.
Ποτοπωλείον, Αθήνα

Το lifestyle είναι μαγικό, από μηδενικό σε κάνει νούμερο.
Γκάζι, Αθήνα

και το κορυφαίο...

Δεν υπάρχουν παθητικοί καπνιστές, μόνο αντιπαθητικοί αντικαπνιστές.
TΕΙ Αθήνας