Ζημιές κάνουν και οι δύο.
Οι μεν μικρές με θόρυβο,
οι δε μεγάλες αθόρυβα.
Η διαφορά τους είναι στο χρόνο προβολής στα τηλεοπτικά παράθυρα.
Αν δεν υπήρχαν οι δεύτεροι,
πιθανότατα να μην υπήρχαν κι οι πρώτοι.
22 Φεβ 2008
8 Φεβ 2008
7 Φεβ 2008
Mια νέα "δημοκρατία" γεννιέται.
Στις 15 Οκτωβρίου του 2005 η Ιρακινή κυβέρνηση έθεσε ενώπιον του Έθνους το νέο σύνταγμα της χώρας. Έγιναν εκλογές και το ζητούμενο από τον ιρακινό λαό ήταν ένα απλό "Ναι" ή "Όχι" στο σύνταγμα. Αν βάλετε "Constitution of Iraq" στο search της Wikipedia θα διαβάσετε το παρακάτω:
"The current constitution of Iraq was approved by a referendum (όπου referendum είναι το "ναι ή όχι" που λένε οι πολίτες μέσω της κάλπης) that took place on 15 October 2005. The constitution was drafted in 2005 by members of the Iraqi Constitutional Committee to replace the Law of Administration for the State of Iraq for the Transitional Period (the "TAL"). The TAL was drafted between December 2003 and March 2004 by the Iraqi Governing Council, an appointed body that was selected by the Coalition Provisional Authority after the Iraq War and occupation of Iraq by the United States and Coalition forces."
Συμβούλια, επιτροπές, κείμενα, παρακείμενα, εκλογές, φασαρίες... ούτε στην Ελλάδα να ήταν. Αφού η αλήθεια είναι ότι το σύνταγμα οι Αμερικανοί το έγραψαν, οι Αμερικανοί το ψήφισαν κιόλας... 10 ημέρες έκαναν να μετρήσουν τους ψήφους λέει. Καταλαβαίνετε τι έγινε εκεί πέρα.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση όμως, έτσι όπως το έψαχνα το θέμα στο διαδίκτυο, είναι ότι για να συνταχθεί το νέο Σύνταγμα της Ιρανικής Δημοκρατίας ζητήθηκαν αρκετές αναβολές από μέρους της Iraqi Constitutional Committee γιατί δεν ήταν έτοιμο το κείμενο. Λογικό βέβαια αφού Σύνταγμα είναι αυτό, δεν είναι ρεκλάμα που λέει ο λόγος.
Από την άλλη δεν αντιστέκομαι να σκεφτώ τα εξής:
Αφού, όπως είπαμε, οι Αμερικάνοι το σύνταξαν, γιατί μπήκαν
στον κόπο να γράψουν νέο κείμενο από την αρχή;
Γιατί δεν τους χάρισαν το δικό τους,
το περίφημο United States Constitution;
Είναι διεθνώς αποδεκτό ότι είναι ένα εξαιρετικό σύνταγμα,
έχει γραφεί από ογκόλιθους του Πνεύματος και της Επιστήμης,
έχει λειτουργήσει με τεράστια επιτυχία εδώ και 200 χρόνια
και στην τελική τι να το κάνουν οι Αμερικανοί;
Αφού δεν το χρησιμοποιούν πια...
"The current constitution of Iraq was approved by a referendum (όπου referendum είναι το "ναι ή όχι" που λένε οι πολίτες μέσω της κάλπης) that took place on 15 October 2005. The constitution was drafted in 2005 by members of the Iraqi Constitutional Committee to replace the Law of Administration for the State of Iraq for the Transitional Period (the "TAL"). The TAL was drafted between December 2003 and March 2004 by the Iraqi Governing Council, an appointed body that was selected by the Coalition Provisional Authority after the Iraq War and occupation of Iraq by the United States and Coalition forces."
Συμβούλια, επιτροπές, κείμενα, παρακείμενα, εκλογές, φασαρίες... ούτε στην Ελλάδα να ήταν. Αφού η αλήθεια είναι ότι το σύνταγμα οι Αμερικανοί το έγραψαν, οι Αμερικανοί το ψήφισαν κιόλας... 10 ημέρες έκαναν να μετρήσουν τους ψήφους λέει. Καταλαβαίνετε τι έγινε εκεί πέρα.
Αυτό που μου έκανε εντύπωση όμως, έτσι όπως το έψαχνα το θέμα στο διαδίκτυο, είναι ότι για να συνταχθεί το νέο Σύνταγμα της Ιρανικής Δημοκρατίας ζητήθηκαν αρκετές αναβολές από μέρους της Iraqi Constitutional Committee γιατί δεν ήταν έτοιμο το κείμενο. Λογικό βέβαια αφού Σύνταγμα είναι αυτό, δεν είναι ρεκλάμα που λέει ο λόγος.
Από την άλλη δεν αντιστέκομαι να σκεφτώ τα εξής:
Αφού, όπως είπαμε, οι Αμερικάνοι το σύνταξαν, γιατί μπήκαν
στον κόπο να γράψουν νέο κείμενο από την αρχή;
Γιατί δεν τους χάρισαν το δικό τους,
το περίφημο United States Constitution;
Είναι διεθνώς αποδεκτό ότι είναι ένα εξαιρετικό σύνταγμα,
έχει γραφεί από ογκόλιθους του Πνεύματος και της Επιστήμης,
έχει λειτουργήσει με τεράστια επιτυχία εδώ και 200 χρόνια
και στην τελική τι να το κάνουν οι Αμερικανοί;
Αφού δεν το χρησιμοποιούν πια...
6 Φεβ 2008
Star Trek
Tον Μάιο του 2007 ένα κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος της Ιρανικής κυβέρνησης μίλησε στα Ηνωμένα Έθνη, σε μία ύστατη προσπάθεια να προσεγγίσει η Ιρανή διπλωματία την Αμερικανική κυβέρνηση προκειμένου να απελευθερώσει 7 ιρανούς κρατούμενους αλλά και να ξεκινήσει μια διαδικασία άμεσων διαπραγματεύσεων μεταξύ των χωρών.
Ο ιρανός αντιπρόσωπος ξεκίνησε την ομιλία του επισημαίνοντας ότι οι 2 χώρες παλαιότερα ήταν σύμμαχοι. Ότι τα πυρηνικά προγράμματα του Ιράν που σήμερα θεωρούνται ως απειλή, είναι τα ίδια προγράμματα που χρηματοδότησε η Αμερικανική κυβέρνηση μέσω των ίδιων ανθρώπων -Cheney, Wolfowitz, Kissinger και άλλοι- την δεκαετία του '70 όταν ο Σάχης ήταν στην εξουσία. Σαφώς αναφέρθηκε στην επανάσταση και πόσο διατάραξε τις Ιρανοαμερικανικές σχέσεις η εγκαθίδριση του νέου καθεστώτος: η Αμερική συμμάχησε και χρηματοδότησε τον Σαντάμ Χουσέιν προκειμένου να τιμωρήσει το Ιραν κι όλα αυτά γιατί βρέθηκε μία χώρα να αμφισβητήσει την εξουσία της, να αρνηθεί τον έλεγχό της. Όπως έκανε και με την Κούβα ή την Βόρεια Κορέα δηλαδή.
Η ομιλία είχε πάθος και ανέλυε διεξοδικά γιατί η Αμερικανική κυβέρνηση συμπεριφέρεται σαν ένας παγκόσμιος Godfather που δεν επιτρέπει ούτε στο πιο μικρό μαγαζάκι της γειτονιάς να σηκώσει κεφάλι και να μην πληρώσει προστασία στον Νονό. Η ανυπακοή είναι ένας επικίνδυνος ιός και η Αμερική φαίνεται να το γνωρίζει καλά αυτό.
Και δεν φτάνουν όλα αυτά, αλλά όταν πρόκειται και για μία χώρα η οποία είναι το κέντρο της παγκόσμιας ενέργειας τα πράγματα αλλάζουν κατά πολύ... Τελειώνοντας, κάλεσε να πάψουν οι απειλές τις Αμερικανικής κυβέρνησης που υπονομεύουν την ηρεμία και τον εκδημοκρατισμό του Ιράν. Κάλεσε την παγκόσμια κοινότητα να βοηθήσει το Ιράν σε αυτό το έργο.
Η ομιλία τελείωσε και ο ιρανός αντιπρόσωπος βγήκε στο lobby για ένα τσάι. Πρώτη φορά ερχόταν στην Αμερική, του άρεσε αυτή η χώρα. Καθώς ξεκουραζόταν σε έναν καναπέ και περίμενε το τσάι του, βλέπει να τον πλησιάζει ο πρόεδρος Bush. Πράγματι, σφίγγουν τα χέρια και ανταλλάζουν κάποιες φιλοφρονήσεις. Ανάμεσα σε άλλα, ο πρόεδρος Βush τον ρωτάει αν έρχεται πρώτη φορά στην Αμερική.
"Ναι πρώτη φορά" του απαντά ο ιρανός αντιπρόσωπος, "και ξέρετε απ' ό,τι έχω δει ως τώρα, ένα πράγμα μου έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση και μου έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο ερώτημα".
"Τι;" απαντάει ο πρόεδρος "Πείτε μου. Θα χαρώ να βοηθήσω"
"Να..." του λέει ο Ιρανός "παρακολουθούσα αυτή τη σειρά επιστημονικής φαντασίας που παίζει στην τηλεόραση, το Star Trek, και σκεφτόμουν ότι στο πλήρωμα του διαστημοπλοίου υπάρχει ένας Chekhov που είναι Ρώσος, ένας Scotty που είναι Σκωτσέζος και κάποιος Sulu που είναι Κινέζος. Κανένας Άραβας!
Έχω εκνευριστεί πολύ με αυτό και θέλω να μου εξηγήσετε γιατί δεν υπάρχει κανένας Ιρανός στο Star Trek!!"
O Βush κοιτάζει τον Cheney και γελάνε.
"Μα είναι προφανές το γιατί" του απαντάει.
"Βλέπετε, αυτή η σειρά διαδραματίζεται στο ΜΕΛΛΟΝ..."
Ο ιρανός αντιπρόσωπος ξεκίνησε την ομιλία του επισημαίνοντας ότι οι 2 χώρες παλαιότερα ήταν σύμμαχοι. Ότι τα πυρηνικά προγράμματα του Ιράν που σήμερα θεωρούνται ως απειλή, είναι τα ίδια προγράμματα που χρηματοδότησε η Αμερικανική κυβέρνηση μέσω των ίδιων ανθρώπων -Cheney, Wolfowitz, Kissinger και άλλοι- την δεκαετία του '70 όταν ο Σάχης ήταν στην εξουσία. Σαφώς αναφέρθηκε στην επανάσταση και πόσο διατάραξε τις Ιρανοαμερικανικές σχέσεις η εγκαθίδριση του νέου καθεστώτος: η Αμερική συμμάχησε και χρηματοδότησε τον Σαντάμ Χουσέιν προκειμένου να τιμωρήσει το Ιραν κι όλα αυτά γιατί βρέθηκε μία χώρα να αμφισβητήσει την εξουσία της, να αρνηθεί τον έλεγχό της. Όπως έκανε και με την Κούβα ή την Βόρεια Κορέα δηλαδή.
Η ομιλία είχε πάθος και ανέλυε διεξοδικά γιατί η Αμερικανική κυβέρνηση συμπεριφέρεται σαν ένας παγκόσμιος Godfather που δεν επιτρέπει ούτε στο πιο μικρό μαγαζάκι της γειτονιάς να σηκώσει κεφάλι και να μην πληρώσει προστασία στον Νονό. Η ανυπακοή είναι ένας επικίνδυνος ιός και η Αμερική φαίνεται να το γνωρίζει καλά αυτό.
Και δεν φτάνουν όλα αυτά, αλλά όταν πρόκειται και για μία χώρα η οποία είναι το κέντρο της παγκόσμιας ενέργειας τα πράγματα αλλάζουν κατά πολύ... Τελειώνοντας, κάλεσε να πάψουν οι απειλές τις Αμερικανικής κυβέρνησης που υπονομεύουν την ηρεμία και τον εκδημοκρατισμό του Ιράν. Κάλεσε την παγκόσμια κοινότητα να βοηθήσει το Ιράν σε αυτό το έργο.
Η ομιλία τελείωσε και ο ιρανός αντιπρόσωπος βγήκε στο lobby για ένα τσάι. Πρώτη φορά ερχόταν στην Αμερική, του άρεσε αυτή η χώρα. Καθώς ξεκουραζόταν σε έναν καναπέ και περίμενε το τσάι του, βλέπει να τον πλησιάζει ο πρόεδρος Bush. Πράγματι, σφίγγουν τα χέρια και ανταλλάζουν κάποιες φιλοφρονήσεις. Ανάμεσα σε άλλα, ο πρόεδρος Βush τον ρωτάει αν έρχεται πρώτη φορά στην Αμερική.
"Ναι πρώτη φορά" του απαντά ο ιρανός αντιπρόσωπος, "και ξέρετε απ' ό,τι έχω δει ως τώρα, ένα πράγμα μου έχει κάνει ιδιαίτερη εντύπωση και μου έχει δημιουργήσει ένα τεράστιο ερώτημα".
"Τι;" απαντάει ο πρόεδρος "Πείτε μου. Θα χαρώ να βοηθήσω"
"Να..." του λέει ο Ιρανός "παρακολουθούσα αυτή τη σειρά επιστημονικής φαντασίας που παίζει στην τηλεόραση, το Star Trek, και σκεφτόμουν ότι στο πλήρωμα του διαστημοπλοίου υπάρχει ένας Chekhov που είναι Ρώσος, ένας Scotty που είναι Σκωτσέζος και κάποιος Sulu που είναι Κινέζος. Κανένας Άραβας!
Έχω εκνευριστεί πολύ με αυτό και θέλω να μου εξηγήσετε γιατί δεν υπάρχει κανένας Ιρανός στο Star Trek!!"
O Βush κοιτάζει τον Cheney και γελάνε.
"Μα είναι προφανές το γιατί" του απαντάει.
"Βλέπετε, αυτή η σειρά διαδραματίζεται στο ΜΕΛΛΟΝ..."
Επικαιρότητα
Η Δημοκρατία μας αυτοκαταστρέφεται διότι κατεχράσθη το δικαίωμα της ελευθερίας και της ισότητας, διότι έμαθε τους πολίτες να θεωρούν την αυθάδεια ως δικαίωμα, την παρανομία ως ελευθερία, την αναίδεια του λόγου ως ισότητα και την αναρχία ως ευδαιμονία.
Ισοκράτης (436 π.Χ-338 π.Χ.)
Ισοκράτης (436 π.Χ-338 π.Χ.)
30 Ιαν 2008
25 Ιαν 2008
Έχει γίνει ΘΕΜΑ
Το θέμα των ημερών είναι το ΘΕΜΑ.
Όλα βέβαια ξεκίνησαν από την υπόθεση Ζαχόπουλου και δεν καταλαβαίνω γιατί ξαφνικά πρέπει να μας ενδιαφέρουν τα επιχειρηματικά όνειρα του Μάκη, η ποταπή και απαράδεκτη στάση του Θέμου, ο Καμπουράκης, ο Χίος, ο Κέρκυρας, ο Σαντορίνης, ο Μύκονος, ο Κουφονήσιας, ο Ρόδος και δεν ξέρω γω ποιος άλλος ελληνικός νησής εμπλέκεται στην υπόθεση.
Όσο για το ΘΕΜΑ?
Κάπου είδα ότι τώρα που έφυγε ο Μάκης ίσως θα πρέπει να μετονομαστεί σε ΘΕ μιας και απέλυσαν τον ΜΑ τα αφεντικά της εφημερίδας (!!!!).
Ωραία ιδέα.
Θα ήθελα όμως να συμπληρώσω ότι, μιας κι ένα σκέτο ΘΕ είναι λίγο κακόηχο, ίσως η εφήμερίδα ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ να πρέπει να μετονομαστεί σε ΠΡΩΤΑ ΘΕΜΟ. Ταιριαστό, αληθινό και... δεν διαφέρει και πολύ από πριν...
Όλα βέβαια ξεκίνησαν από την υπόθεση Ζαχόπουλου και δεν καταλαβαίνω γιατί ξαφνικά πρέπει να μας ενδιαφέρουν τα επιχειρηματικά όνειρα του Μάκη, η ποταπή και απαράδεκτη στάση του Θέμου, ο Καμπουράκης, ο Χίος, ο Κέρκυρας, ο Σαντορίνης, ο Μύκονος, ο Κουφονήσιας, ο Ρόδος και δεν ξέρω γω ποιος άλλος ελληνικός νησής εμπλέκεται στην υπόθεση.
Όσο για το ΘΕΜΑ?
Κάπου είδα ότι τώρα που έφυγε ο Μάκης ίσως θα πρέπει να μετονομαστεί σε ΘΕ μιας και απέλυσαν τον ΜΑ τα αφεντικά της εφημερίδας (!!!!).
Ωραία ιδέα.
Θα ήθελα όμως να συμπληρώσω ότι, μιας κι ένα σκέτο ΘΕ είναι λίγο κακόηχο, ίσως η εφήμερίδα ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ να πρέπει να μετονομαστεί σε ΠΡΩΤΑ ΘΕΜΟ. Ταιριαστό, αληθινό και... δεν διαφέρει και πολύ από πριν...
9 Ιαν 2008
Μέλλον και άστρα
Ετοιμάζονται να κατοικίσουν στον Άρη.
Με άλλα λόγια όταν θα έχω τον Άρη ανάδρομο θα έχω και τον George, τον Peter, την Julia και τους 2000 ζάμπλουτους φίλους τους που θα πάνε πρώτοι εκεί πάνω?
Ή, ακόμα χειρότερα, αν ΕΙΜΑΙ στον Άρη ποιον θα έχω ανάδρομο?
Και μετά λένε ότι το μέλλον είναι στ' άστρα...
Με άλλα λόγια όταν θα έχω τον Άρη ανάδρομο θα έχω και τον George, τον Peter, την Julia και τους 2000 ζάμπλουτους φίλους τους που θα πάνε πρώτοι εκεί πάνω?
Ή, ακόμα χειρότερα, αν ΕΙΜΑΙ στον Άρη ποιον θα έχω ανάδρομο?
Και μετά λένε ότι το μέλλον είναι στ' άστρα...
18 Δεκ 2007
Σκυλίσια ζωή
Αποσπάσματα από το ημερολόγιο ενός σκύλου
08:00 Σκυλίσιο φαϊ! Είναι τέλειο!
09:30 Βόλτα με το αυτοκίνητο! Είναι τέλεια!
09:40 Τρέξιμο στο πάρκο! Τέλεια!
10:30 Βούρτσισμα και χάιδεμα! Τέεελεια!
12:00 Μεσημεριανό! Τέλεια!
13:00 Ξάπλα! Είναι τέλεια!
15:00 Κυνήγι της ουράς μου! Δεν είναι τέλεια?
17:00 Ροκανίζω κόκκαλο! Είναι τέλεια!
19:00 Κυνηγώ το μπαλάκι που μου πετάνε! Περνάω τέλεια!
20:00 Ουάου!!! Βλέπω τηλεόραση στα πόδια του αφεντικού μου! Τέλεια!
23:00 Κοιμάμαι δίπλα στο κρεββάτι! Χα, χα... Τέλεια!
23:02 Αύριο θα κάνω τα ίδια! ΤΕ-ΛΕΙ-Α!!!
08:00 Σκυλίσιο φαϊ! Είναι τέλειο!
09:30 Βόλτα με το αυτοκίνητο! Είναι τέλεια!
09:40 Τρέξιμο στο πάρκο! Τέλεια!
10:30 Βούρτσισμα και χάιδεμα! Τέεελεια!
12:00 Μεσημεριανό! Τέλεια!
13:00 Ξάπλα! Είναι τέλεια!
15:00 Κυνήγι της ουράς μου! Δεν είναι τέλεια?
17:00 Ροκανίζω κόκκαλο! Είναι τέλεια!
19:00 Κυνηγώ το μπαλάκι που μου πετάνε! Περνάω τέλεια!
20:00 Ουάου!!! Βλέπω τηλεόραση στα πόδια του αφεντικού μου! Τέλεια!
23:00 Κοιμάμαι δίπλα στο κρεββάτι! Χα, χα... Τέλεια!
23:02 Αύριο θα κάνω τα ίδια! ΤΕ-ΛΕΙ-Α!!!
14 Δεκ 2007
Αγγελία
Ζητείται νεαρός να δουλέψει σε εργοστάσιο παραγωγής δυναμίτιδας. Ταξίδια σε όλη την Ελλάδα, ευχάριστη ατμόσφαιρα.
Αγγελία
Επαγγελματίας μάγος ζητεί όμορφη καλλιγραμμη νεαρή για το κόλπο-οφθαλμαπάτη του αποκεφαλισμού. Πλούσιος μισθός - ασφάλεια ζωής.
Lifting
Μια γυναίκα 49 χρονών, αφοσιωμένη στην καριέρα της 30 χρόνια, άρα επιτυχημένη, ευκατάστατη και γεροντοκόρη, αποφασίζει εν όψει των 50των της γεννεθλίων να κάνει δώρο ένα lifting στον εαυτό της μπας, έστω κι αργά, βρει έναν σύντροφο να γεράσουν μαζί.
Πηγαίνει στην Ελβετία, στον καλύτερο πλαστικό χειρούργο του κόσμου, και κάνει μια σειρά εγχειρήσεων και περιποιήσεων που της κοστίζουν γύρω στις 30.000 ευρώ. Τελειώνει η θεραπεία, κοιτάζεται στον καθρέφτη, όντως μεγάλη διαφορά αλλά... δεν είναι αυτό που περίμενε.
Βλέπετε 30 χιλιάρικα είναι αυτά.
Μιλάει στον γιατρό, του λέει το παράπονό της, της λέει κι αυτός Κυρία μου κάναμε ό,τι μπορούσε να γίνει, η εμφάνισή σας δεν έχει καμία σχέση με αυτήν που είχατε, εδώ δεν γυρνάμε τον χρόνο πίσω, lifting κανουμε και μάλιστα το δικό σας είχε απόλυτη επιτυχία και τα αποτελέσματα είναι καταπληκτικά! Στραβή είστε?"Αυτή νόμιζε ότι θα γίνει κοριτσάκι 18 χρονών μέσα σ'ένα μήνα.
Τέλος πάντων, λογικεύεται, πληρώνει, φεύγει.
Επιστρέφει στην Ελλάδα και όλοι, φίλοι και γνωστοί, δεν την αναγνωρίζουν!
Και νατα κοπλιμέντα, να οι φιλοφρονήσεις και οι υπερβολές.
"20 χρονών φαίνεστε κα Ταδε μου" ο ένας, "Κοριτσάκι γίνατε" ο άλλος, "Αχ πόσο σε ζηλεύω" οι φίλες της κ.ο.κ. Αυτή, όντας κωλοπετσωμένη γυναίκα -είπαμε 30 χρόνια μες τις εταιρείες-, σκέφτεται "Με γλύφουν όλοι αυτοί, θα το τσεκάρω αλλιώς το πράγμα"
Το επόμενο πρωί είναι η μέρα των γεννεθλίων της. Στο δρόμο λοιπόν για τη δουλειά σταματάει να πάρει την οικονομική εφημερίδα της. Βλέπει τον περιπτερά, ένα παλικαράκι 25 χρονών.
"Συγγνώμη για την ερώτηση," του λέει "αλλά... πόσο χρονών νομίζετε ότι είμαι?" Την κοιτάει αυτός καλά-καλά, "30 το πολύ" της απαντάει.
Τρελαίνεται αυτή! Καταλαβαίνετε... το χαμόγελο ως τα αυτιά.
"Ευχαριστώ πολύ" του λέει "αλλά σήμερα γίνομαι ΠΕΝΗΝΤΑ χρονών"
Λαϊκό παιδί κι αυθόρμητο αυτός "Ενταξει..." της λέει "...μην κανεις κι έτσι... εγώ πάντα, χάλια τα πήγαινα με τις ηλικίες" και της το χαλάει.
Απογοητεύεται αυτή, φεύγει...
Παρακάτω βλέπει ένα cafe, μπαίνει μέσα για τον πρωινό espresso της. Έρχεται μια γλυκιά και καλή κοπέλίτσα να της πάρει παραγγελία, παραγγέλνει, όταν έρχεται να την σερβίρει, ρωτάει ξανά:
"Δεσποινίς συγγνώμη για την ερώτηση αλλά πόσο χρονών φαίνομαι?"
Η σερβιτόρα της απαντάει αυθόρμητα "28? 29? Δεν φαίνεστε πάνω από τριάντα"
Ξαναπαίρνει τα πάνω της αυτή!
"Για κοιτάξτε καλύτερα" επιμένει "σίγουρα με κάνετε τόσο?"
"Ναι είμαι σίγουρη" της λέει "γιατί με ξαναρωτάτε όμως? Πόσο είστε?"
"Είμαι πενήντα χρονών" της λεει χαρούμενη η γυναίκα "σήμερα έχω γενέθλια"
Μένει άφωνη η σερβιτόρα! Την κοιτάει αποσβωλομένη και ψελλίζει "Απίστευτο... μα πώς?..."
Ε, μετά κι από αυτή την αντίδραση η γυναίκα πηγαίνει κατευθείαν στον έβδομο ουρανό.
Πίνει τον καφέ της, βγαίνει έξω και... δεν περπατάει, πετάει!
Παρόλα αυτά θέλει να το ξανακούσει. Έχει φτάσει στο σταθμό του Μετρό και περιμένει να πάει στη δουλειά της. Δίπλα της στέκεται ένας ηλικιωμένος άντρας που την κοιτάει με θαυμασμό. Παίρνει το θάρρος αυτή και του κάνει την ίδια ερώτηση.
"Ξέρετε κυρία μου" της απαντάει αυτός "είμαι πλέον 78 χρονών. Η όρασή μου έχει εξασθενίσει πάρα πολύ και δεν βλέπω ούτε κοντά ούτε μακριά... Παρόλα αυτά όταν ήμουν νέος είχα μια αλάνθαστη μέθοδο να μαντευω ηλικίες γυναικών! Ίσως βέβαια σας ακουστεί λίγο τολμηρό, αλλά αν με αφήσετε να βάλω τα χέρια μου μέσα στο σουτιέν σας και ψηλαφίσω το στήθος σας μπορώ να σας πω ακριβώς πόσο χρονών είστε."
Αυτή σοκάρεται! Δεν περίμενε τέτοια απάντηση. Από την άλλη τον ξανακοιτάει, αθώος ο γεράκος, την έχει ιντριγκάρει και η απάντηση "Οκ" του λέει "κάντε το"
Όντως πάνε λίγο απόμερα και ο άντρας βάζει τα χέρια του μέσα στο στήθος της. Τα πιάνει, τα ζουλάει, τα ζυγίζει, τα χαϊδεύει, κάνει τη δουλειά του τέλος πάντων. Η γυναίκα τραβιέται και τον ρωτάει "Ωραία, έκανες αυτό που ήθελες. Για πες μου τώρα: πόσο χρονών είμαι?"
"Λοιπόν κυρία μου" της λέει "είστε 50 χρονών ακριβώς, πράγμα που σημαίνει ότι έχετε σήμερα γενέθλια. Χρονια σας πολλά!"
Παύση.
Σιωπή.
Άφωνη η κυρία. Κοιτάει μία αυτόν, μία το στήθος της, μία τα χέρια του. Δεν λέει τίποτα.
"Δεν το πιστεύω..." του λεει "Πώς?... Πώς το κάνατε αυτό?..."
"Υπόσχεστε ότι δεν θα θυμώσετε έτσι και σας πω?"
"Ναι" λέει αυτή "το υπόσχομαι! Πείτε μου!!!"
"Ε... στο cafe που ήσασταν?... καθόμουν δίπλα σας..."
Πηγαίνει στην Ελβετία, στον καλύτερο πλαστικό χειρούργο του κόσμου, και κάνει μια σειρά εγχειρήσεων και περιποιήσεων που της κοστίζουν γύρω στις 30.000 ευρώ. Τελειώνει η θεραπεία, κοιτάζεται στον καθρέφτη, όντως μεγάλη διαφορά αλλά... δεν είναι αυτό που περίμενε.
Βλέπετε 30 χιλιάρικα είναι αυτά.
Μιλάει στον γιατρό, του λέει το παράπονό της, της λέει κι αυτός Κυρία μου κάναμε ό,τι μπορούσε να γίνει, η εμφάνισή σας δεν έχει καμία σχέση με αυτήν που είχατε, εδώ δεν γυρνάμε τον χρόνο πίσω, lifting κανουμε και μάλιστα το δικό σας είχε απόλυτη επιτυχία και τα αποτελέσματα είναι καταπληκτικά! Στραβή είστε?"Αυτή νόμιζε ότι θα γίνει κοριτσάκι 18 χρονών μέσα σ'ένα μήνα.
Τέλος πάντων, λογικεύεται, πληρώνει, φεύγει.
Επιστρέφει στην Ελλάδα και όλοι, φίλοι και γνωστοί, δεν την αναγνωρίζουν!
Και νατα κοπλιμέντα, να οι φιλοφρονήσεις και οι υπερβολές.
"20 χρονών φαίνεστε κα Ταδε μου" ο ένας, "Κοριτσάκι γίνατε" ο άλλος, "Αχ πόσο σε ζηλεύω" οι φίλες της κ.ο.κ. Αυτή, όντας κωλοπετσωμένη γυναίκα -είπαμε 30 χρόνια μες τις εταιρείες-, σκέφτεται "Με γλύφουν όλοι αυτοί, θα το τσεκάρω αλλιώς το πράγμα"
Το επόμενο πρωί είναι η μέρα των γεννεθλίων της. Στο δρόμο λοιπόν για τη δουλειά σταματάει να πάρει την οικονομική εφημερίδα της. Βλέπει τον περιπτερά, ένα παλικαράκι 25 χρονών.
"Συγγνώμη για την ερώτηση," του λέει "αλλά... πόσο χρονών νομίζετε ότι είμαι?" Την κοιτάει αυτός καλά-καλά, "30 το πολύ" της απαντάει.
Τρελαίνεται αυτή! Καταλαβαίνετε... το χαμόγελο ως τα αυτιά.
"Ευχαριστώ πολύ" του λέει "αλλά σήμερα γίνομαι ΠΕΝΗΝΤΑ χρονών"
Λαϊκό παιδί κι αυθόρμητο αυτός "Ενταξει..." της λέει "...μην κανεις κι έτσι... εγώ πάντα, χάλια τα πήγαινα με τις ηλικίες" και της το χαλάει.
Απογοητεύεται αυτή, φεύγει...
Παρακάτω βλέπει ένα cafe, μπαίνει μέσα για τον πρωινό espresso της. Έρχεται μια γλυκιά και καλή κοπέλίτσα να της πάρει παραγγελία, παραγγέλνει, όταν έρχεται να την σερβίρει, ρωτάει ξανά:
"Δεσποινίς συγγνώμη για την ερώτηση αλλά πόσο χρονών φαίνομαι?"
Η σερβιτόρα της απαντάει αυθόρμητα "28? 29? Δεν φαίνεστε πάνω από τριάντα"
Ξαναπαίρνει τα πάνω της αυτή!
"Για κοιτάξτε καλύτερα" επιμένει "σίγουρα με κάνετε τόσο?"
"Ναι είμαι σίγουρη" της λέει "γιατί με ξαναρωτάτε όμως? Πόσο είστε?"
"Είμαι πενήντα χρονών" της λεει χαρούμενη η γυναίκα "σήμερα έχω γενέθλια"
Μένει άφωνη η σερβιτόρα! Την κοιτάει αποσβωλομένη και ψελλίζει "Απίστευτο... μα πώς?..."
Ε, μετά κι από αυτή την αντίδραση η γυναίκα πηγαίνει κατευθείαν στον έβδομο ουρανό.
Πίνει τον καφέ της, βγαίνει έξω και... δεν περπατάει, πετάει!
Παρόλα αυτά θέλει να το ξανακούσει. Έχει φτάσει στο σταθμό του Μετρό και περιμένει να πάει στη δουλειά της. Δίπλα της στέκεται ένας ηλικιωμένος άντρας που την κοιτάει με θαυμασμό. Παίρνει το θάρρος αυτή και του κάνει την ίδια ερώτηση.
"Ξέρετε κυρία μου" της απαντάει αυτός "είμαι πλέον 78 χρονών. Η όρασή μου έχει εξασθενίσει πάρα πολύ και δεν βλέπω ούτε κοντά ούτε μακριά... Παρόλα αυτά όταν ήμουν νέος είχα μια αλάνθαστη μέθοδο να μαντευω ηλικίες γυναικών! Ίσως βέβαια σας ακουστεί λίγο τολμηρό, αλλά αν με αφήσετε να βάλω τα χέρια μου μέσα στο σουτιέν σας και ψηλαφίσω το στήθος σας μπορώ να σας πω ακριβώς πόσο χρονών είστε."
Αυτή σοκάρεται! Δεν περίμενε τέτοια απάντηση. Από την άλλη τον ξανακοιτάει, αθώος ο γεράκος, την έχει ιντριγκάρει και η απάντηση "Οκ" του λέει "κάντε το"
Όντως πάνε λίγο απόμερα και ο άντρας βάζει τα χέρια του μέσα στο στήθος της. Τα πιάνει, τα ζουλάει, τα ζυγίζει, τα χαϊδεύει, κάνει τη δουλειά του τέλος πάντων. Η γυναίκα τραβιέται και τον ρωτάει "Ωραία, έκανες αυτό που ήθελες. Για πες μου τώρα: πόσο χρονών είμαι?"
"Λοιπόν κυρία μου" της λέει "είστε 50 χρονών ακριβώς, πράγμα που σημαίνει ότι έχετε σήμερα γενέθλια. Χρονια σας πολλά!"
Παύση.
Σιωπή.
Άφωνη η κυρία. Κοιτάει μία αυτόν, μία το στήθος της, μία τα χέρια του. Δεν λέει τίποτα.
"Δεν το πιστεύω..." του λεει "Πώς?... Πώς το κάνατε αυτό?..."
"Υπόσχεστε ότι δεν θα θυμώσετε έτσι και σας πω?"
"Ναι" λέει αυτή "το υπόσχομαι! Πείτε μου!!!"
"Ε... στο cafe που ήσασταν?... καθόμουν δίπλα σας..."
13 Δεκ 2007
28 Νοε 2007
Don't drink & drive.
Είναι βράδυ, έχω γυρίσει το μωρό μου σπίτι της, επιστρέφω στο δικό μου. Βλέπω από τον καθρέφτη ένα VW το οποίο κάνει οχτάρια. Επίσης, πάει σφαίρα. Είμαι στην αριστερή λωρίδα, βγάζω φλας και κάνω δεξιά να περάσει. Κοιτάω ξανά από τον καθρέφτη και τον βλέπω να έχει κολλήσει πίσω μου. Μου αναβοσβήνει τα φώτα έξαλλος. Σταματάμε στο φανάρι. Κατεβάζει παράθυρο και μου λέειτραβλίζοντας:
"Είσαι ένας βλάκας και μισός".
"Πάλι καλά"του απαντάω.
"Τι πάλι καλά?" μου λέει.
"Δεν πρέπει να έχεις πιει πάρα πολύ" του λέω.
"Και που ξερεις εσύ τι έχω κάνει εγώ ρε?" μου λέει.
"Θα με έβλεπες έναν βλάκα διπλό" του λέω "όχι ένα βλάκα και μισό".
"Έχεις άλλο μισό βλάκα να γεμίσεις..." συνεχίζω "...δεν πας για κανά ποτάκι ακόμα?"
Δεν είπε τίποτα. Ανέβασε παράθυρο κι έφυγε.
Don't drink & drive.
"Είσαι ένας βλάκας και μισός".
"Πάλι καλά"του απαντάω.
"Τι πάλι καλά?" μου λέει.
"Δεν πρέπει να έχεις πιει πάρα πολύ" του λέω.
"Και που ξερεις εσύ τι έχω κάνει εγώ ρε?" μου λέει.
"Θα με έβλεπες έναν βλάκα διπλό" του λέω "όχι ένα βλάκα και μισό".
"Έχεις άλλο μισό βλάκα να γεμίσεις..." συνεχίζω "...δεν πας για κανά ποτάκι ακόμα?"
Δεν είπε τίποτα. Ανέβασε παράθυρο κι έφυγε.
Don't drink & drive.
26 Νοε 2007
Ο μηχανικός (συνέχεια)
Αφού δεν βγάλαμε άκρη με το αμάξι, πιάσαμε την αμπελοφιλοσοφία.
Αφού είπαμε διάφορα, κάποια στιγμή με ρωτάει:
"Βρε συ Νεοκλή, αν κάποια στιγμή μπορούσε ο άνθρωπος να ταξιδέψει με την ταχύτητα του φωτός... οι προβολείς θα λειτουργούσαν?"
Αφού είπαμε διάφορα, κάποια στιγμή με ρωτάει:
"Βρε συ Νεοκλή, αν κάποια στιγμή μπορούσε ο άνθρωπος να ταξιδέψει με την ταχύτητα του φωτός... οι προβολείς θα λειτουργούσαν?"
"Ο μηχανικός"
Μετά από 8 μήνες ξανά εδώ.
Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Λοιπόν. Έχω πρόβλημα με το αμάξι μου. Τα φρένα έχουν τα χάλια τους.
Αποδείχθηκε ότι είναι πέραν πάσης επιδιόρθωσης.
Ο μηχανικός, μου είπε:
"Κοίτα" μου λέει "με τα φρένα έκανα ότι μπορούσα κι επιπλέον, ρύθμισα την κόρνα σου να χτυπάει κάθε φορά που πατάς φρένο".
Χμμμ...
Δεν ακούγεται καλό αυτό.
Κάλλιο αργά παρά ποτέ.
Λοιπόν. Έχω πρόβλημα με το αμάξι μου. Τα φρένα έχουν τα χάλια τους.
Αποδείχθηκε ότι είναι πέραν πάσης επιδιόρθωσης.
Ο μηχανικός, μου είπε:
"Κοίτα" μου λέει "με τα φρένα έκανα ότι μπορούσα κι επιπλέον, ρύθμισα την κόρνα σου να χτυπάει κάθε φορά που πατάς φρένο".
Χμμμ...
Δεν ακούγεται καλό αυτό.
16 Απρ 2007
Εισαι μονο ενας
Τι έχεις να πεις;
Πες ό,τι βλέπεις, δεν πειράζει, δεν χρειάζεται να σκεφτείς.
Τι βλέπεις;
Βλέπεις;
Είσαι σίγουρος;
Εγώ δεν είμαι.
Βλέπουμε συνήθως μέσα από τους εαυτούς μας.
Μέσα από τη μανία για τον εαυτό μας.
Θα μπορούσε να περάσει ένα διαστημόπλοιο από μπροστά μου κι επειδή δεν είμαι αστροναύτης να μου ξεφύγει, να μην το δω.
Πόσα είδη λουλουδιών έχει στη Νάξο;
Ποιος Ναξιώτης ξέρει;
Κάτι πιο εύκολο:
Πόσους ενετικούς πύργους έχει η Νάξος;
Πόσοι Ναξιώτες ξέρουν;
Στην εποχή που ο όγκος της πληροφορίας είναι τόσο μεγάλος, τα πάντα έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους.
Όλα, εκτός από τον εαυτό μας.
76 χρόνια (στην καλύτερη) είναι πάρα πολλά για να ασχολείσαι με τον εαυτό σου.
Ακόμα κι αυτό όμως,
δεν το κάνεις...
Ίσως γιατί ο καλύτερος τρόπος
για να ανακαλύψεις τον εαυτό σου
είναι να μην ασχολείσαι με αυτόν,
αλλά με όσο περισσότερα άλλα πράγματα μπορείς.
Τι έχεις να πεις για τον εαυτό σου;
;-)
Κρίμα δεν είναι;
Υ.Γ.: Είναι μόνο ένα. Κείμενο. Για ολόκληρο το μήνα...
Πες ό,τι βλέπεις, δεν πειράζει, δεν χρειάζεται να σκεφτείς.
Τι βλέπεις;
Βλέπεις;
Είσαι σίγουρος;
Εγώ δεν είμαι.
Βλέπουμε συνήθως μέσα από τους εαυτούς μας.
Μέσα από τη μανία για τον εαυτό μας.
Θα μπορούσε να περάσει ένα διαστημόπλοιο από μπροστά μου κι επειδή δεν είμαι αστροναύτης να μου ξεφύγει, να μην το δω.
Πόσα είδη λουλουδιών έχει στη Νάξο;
Ποιος Ναξιώτης ξέρει;
Κάτι πιο εύκολο:
Πόσους ενετικούς πύργους έχει η Νάξος;
Πόσοι Ναξιώτες ξέρουν;
Στην εποχή που ο όγκος της πληροφορίας είναι τόσο μεγάλος, τα πάντα έχουν χάσει το ενδιαφέρον τους.
Όλα, εκτός από τον εαυτό μας.
76 χρόνια (στην καλύτερη) είναι πάρα πολλά για να ασχολείσαι με τον εαυτό σου.
Ακόμα κι αυτό όμως,
δεν το κάνεις...
Ίσως γιατί ο καλύτερος τρόπος
για να ανακαλύψεις τον εαυτό σου
είναι να μην ασχολείσαι με αυτόν,
αλλά με όσο περισσότερα άλλα πράγματα μπορείς.
Τι έχεις να πεις για τον εαυτό σου;
;-)
Κρίμα δεν είναι;
Υ.Γ.: Είναι μόνο ένα. Κείμενο. Για ολόκληρο το μήνα...
24 Μαρ 2007
7 Μαρ 2007
Γεννεθλια
Κοιτούσα απέναντι.
Έξω από την εκκλησία βρισκόταν μια στάση λεωφορείου. Εκεί ήταν μια κοπέλα. Περίμενε το λεωφορείο. Την πλησίασα και της έπιασα κουβέντα. Είχε αρχίσει την νηστεία της σαρακοστής.Μου είπε κάποια στιγμή: περιμένω κάποιον να με πάρει μακριά από εδώ.
Δεν είχε βρεθεί κανένας καλοθελητής, οπότε περίμενε το λεωφορείο.
Μάλιστα, είχε και τα γεννέθλιά της.
Της είπα "χρόνια πολλά" κι έφυγα.
Έξω από την εκκλησία βρισκόταν μια στάση λεωφορείου. Εκεί ήταν μια κοπέλα. Περίμενε το λεωφορείο. Την πλησίασα και της έπιασα κουβέντα. Είχε αρχίσει την νηστεία της σαρακοστής.Μου είπε κάποια στιγμή: περιμένω κάποιον να με πάρει μακριά από εδώ.
Δεν είχε βρεθεί κανένας καλοθελητής, οπότε περίμενε το λεωφορείο.
Μάλιστα, είχε και τα γεννέθλιά της.
Της είπα "χρόνια πολλά" κι έφυγα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
